Amsterdam, woensdag-Wednesday 02-09-15

11.14
De zon schijnt volop. Maar de frisheid van de herfst is al in het land. Het eikenboom kruintje hangt slap. Ik spreek nu van een piepjonge scheut in een pot, geduldig wachtend en werkend aan zijn status van woudreus. In de tuin gisteren werden er twee uit een perk gegraven, men bood mij deze ontwortelde maar enthousiaste beginnelingen aan. De ene en grootste doet het goed in zijn pot, maar de tweede, zoals gezegd, vertoont tekenen van onwel zijn. Hij ziet er treurig uit. Ik kan weinig anders doen dan hopen dat hij het haalt. Misschien moet ik de Grote Plantengodin aanroepen?

22.28
Een wandeling gemaakt, door het weemoedig stemmende avondlicht. Een dalende zon gooide zijn stralen voor mij uit, smal en langgerekt. Ik ging naar het park, waar anders. Het ooievaarsnest lag verlaten op zijn paal –  op het grasveld ertegenover waren mensen onder leiding van een oefenmeester aan het oefenen. De twee stonden tegenover elkaar, ieder hield de uiteinden van een elastiek vast, beurtelings trokken ze eraan, dan ging de andere door de knieën. Of zoiets.
Heb hier en daar foto’s gemaakt die niet het houden waard zijn. Op dwangmatige wijze zette ik de zoeker aan mijn oog en eveneens dwangmatig drukte ik op het knopje na scherp te hebben gesteld op het onderwerp wat ik niet wilde. Daarna verwijderde ik onmiddellijk de opname. Weer een klik op een ander knopje.

Vanmiddag keek ik naar YouTube video’s die het leven in enkele Afrikaanse stammen belichtten. De camera volgde meesttijds de vrouwen met hun ontblote bovenlijf, hun kinderen om hen heen. Ze schenen niet onder de indruk te zijn van de techniek wat de camera ploeg meezeulde. Eigenlijk leken ze volkomen “geüpdatet “, een wereldwijze, ironische blik in hun ogen, een spottende intelligentie – het zou me niet hebben verbaasd wanneer ze een iPhone tevoorschijn hadden gehaald vanonder hun schuimende korte rokken. Ze lachten en giechelden onder elkaar, waarbij ze dezelfde lichaamstaal demonstreerden die ik ook zie bij de meisjes en jonge vrouwen in het winkelcentrum – ik ben er zeker van dat hun gesprekken ook eender waren: “Echt? Heeft ze dat echt gedaan? Wat een giller!”
De kinderen klitten om iemand van de ploeg heen die hen zijn camera liet zien – ze waren razend benieuwd en wezen naar dingen en stelden vragen, hun voorhoofd gefronst, ernstig nadenkend.

ENGLISH

11.14
The sun is shining brightly. But the chill of autumn has already entered the country. The little oak’s crown hangs limp. I am speaking of a tender shoot in a pot, patiently waiting and working at its status of giant of the forest. Yesterday in the garden two tiny oaks were dug out of a flower bed, they offered me these uprooted but enthusiastic beginners. The one and largest makes out well in its pot, but the second, as I said, shows signs of feeling unwell. It looks sad. I can’t do anything other than hope it makes it. Perhaps I should invoke the Great Plant Goddess?

22.28
Went for a walk, through the evening light invoking nostalgia. A sinking sun threw its rays ahead of me, narrow and elongated. I headed for the park, where else. The stork nest lay deserted on its pole – on the lawn opposite people were exercising under a trainer. The two stood facing each other, each one of them held the ends of a broad elastic band, in turns they pulled the bands, then the other sank through their knees. Or something like that.
Here and there I took photos which are not worth keeping. Obsessionally I put the view finder to my eye and equally obsessive I pressed the shutter after focusing on the subject I did not want. After that I immediately removed the shot. Another click on another button.

This afternoon I watched  YouTube videos featuring life in some African tribes. The camera mostly followed the bare breasted women of the tribe, and their children around them. They did not seem to be in awe of  the tech stuff the camera crew toted along, in fact they seemed really “updated”, with a sophisticated, ironic look in their eyes, mockingly intelligent – it would not have surprised me f they had whipped out an iPhone from under their frothy short skirts. They laughed and giggled among each other, engaging in just the same body language I see from the girls and young women in the shopping mall – I am sure their talk was just the same too: “Really?! She honestly actually did that? What a scream!”
The kids grouped around one of the crew who was showing them his camera – they took a voracious interest and pointed at stuff and asked questions, knitting their brows and thinking hard.

 

Hello world!

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.