Amsterdam, Woensdag-Wednesday 07-02-18

03.30
I am ready for it. Nine years ago I was, but then the deal was off due to practical objections. You cannot walk the streets all day, a camera about as heavy as a brick swinging from your hand, supported only by the muscles of your hand, and wrist, trying to catch people. That was the Nikon full frame, from the D series. So I settled for the the Nikon D90, a half frame with, weighing considerably less. But meanwhile I have left the streets in favour of a different theme, and so… I ordered the Nikon D750. It was released a little over three years ago. The overall rating is 93. Not bad. Let’s be fair about it, a full frame IS the real camera, with a focal distance identical to the analog camera, whereas they doctored away part of this distance in the half frames. The D750 comes as just the body BUT I already purchased this f.a.n.t.a.s.t.i.c  Sigma 24 mm lens, also nine years ago, and… only used it a couple of times – on the streets I needed the zoom to get the subject if I didn’t make it running. Calling the Sigma “fantastic” is not an exaggeration – it has a very short focal distance, something like 10 centimeters, which enables really close close ups.  I think it cost me close to 500 euro back then.

Another buy: two daylight studio lamps – some pieces of hardboard with a nice grain pattern and knots and a bunch of coloured  paper. All for the picture!

I practically broke my back getting the packets containing 1500 drawings back in their original storage places, good lord, that living room sure looks better now! I could not restore them after the scanning chore was done, since they needed to be sorted. I had never surmised scanning my work would ultimately lead me to creating a book. Which is a tough job in itself. The deadline is August 1, this year. And seeing the snail’s progress…. I wonder if that should not be extended another six months.

Irony: finally I can call myself ‘rejection proof. Then what should happen, after having had a large amount of photos approved, all technically fairly complicated… what should happen but that a stupid wood texture, which anyone could have shot, got rejected!
I took it to the forum, I really want to know what is wrong this time, since my wood textures are consistently declined. Is is the wrong wood? Like all questions, this one too will be dealt with and ultimately solved.

R.’s statement, after we observed that as my pictures get better and more “special” , the number of downloads decreases… “That which is special will go under in the masses”. How true.

Tonight, as I was tidying the living room, the name that had been eluding me, suddenly popped into my mind: I held the Jugendstil tile which I had bought in some museum in Brussels in my hand and looked at it fondly – the year was 1976 and my mother and I had taken a short trip to Belgium – the museum held us spellbound, both of us ardent lovers of Jugendstil. As I stroked the tile… there was the name that went with it: Victor Horta. You can look him up in Wiki.
What a wonderful thing, when  your memory opens just like that, after you have laboriously and painfully been rummaging around in it, as if going through an attic filled from top to bottom but the crazy mass cleverly hides that one thing you are looking for.

Half an hour later… I opened a big handbag… and there., inside,  was the green plastic bag I had thought lost, after turning the house upside down!

And now… to bed.

 

Amsterdam, Vrijday- Friday 26-01-18

03.23
Er is iets gebeurd wat mijn wereld veranderde van de ene seconde op de andere. Ja, ik ben hier nog, ogenschijnlijk is alles hetzelfde, en toch, dat ene woord, maakte het verschil als zon na regen

Ondertussen draait de wereld alsmaar door en draait nooit terug. Iemand kreeg de Marconi onderscheiding voor zijn “oeuvre”. Ik las zijn profiel op Wiki en vraag me af waar die “oeuvre” uit bestaat, afgezien van faillissementen, louche handeltjes en puberaal gedoe met digitale apparaatjes. Nu ja. Iemand anders kreeg een andere onderscheiding niet waarop hij had gehoopt maar in plaats daarvan kreeg het radio station dat zijn show uitzendt een Marconi onderscheiding voor “beste radio zender 2017”. Gefeliciteerd.

Een zekere gast, Larry Nassar, dokter voor turners, uit de VS, molesteerde vrouwelijke turners gedurende zo’n achttien jaar. De rest van de staf aan het instituut schijnt zijn acties met geheimhouding te hebben omringd, en de paar meisjes die een klachten indienden, werden niet geloofd, maar werden berispt om zulke dingen te zeggen over een beroemde dokter, foei! De vader van een van deze dapper meisjes pleegde zelfmoord nadat Nassar uit zijn donkere knusse hoekje was gerukt, waar hij zich had verschanst, samen met 37.000 afbeeldingen van kinderporno op zijn computer, waarschijnlijk omdat hij niet kon leven met de gedacht dat hij zijn dochter destijds tot de orde had geroepen wegens haar rapport dat zij was gemolesteerd door dokter Nassar. Daar ga ja, drama en tragedie, en allemaal omdat een of ander geobsedeerde gestoorde zijn vinger in de edele delen van kleine meisjes wil steken, en die van hemzelf wil laten zien, in ketelkelders, in hotelkamers en god weet waar verder nog. Enkele dagen geleden veroordeelde een rechter hem tot een gevangenisstraf van 175 jaar. Tragisch voor zijn vrouw en kinderen. Vraag me af of zij het wisten, waarschijnlijk niet.

Een en ander herinnert mij aan wat er met mij had kunnen gebeuren op een Australisch eiland, als ik niet met het scherpe instinct van een dier wanneer gevaar nadert, was toegerust, zodat ik van een hoge hooiberg sprong, waar de mannelijke rover met dezelfde gedachten speelde als Larry Nassar – ik kwam terecht in een kruiwagen, gevuld met hooi, en miste ternauwernood de tanden van de mestvork, sprong uit de de kruiwagen en nadien werd de kleine Mabelia nooit meer bij die hooischuur gezien. In 2001 ontving ik een brief van ditzelfde persoon, met de aanhef: “Mijn beeldschone Mabelia” – trouwens, ik was toen een jaar of tien, en hij zal midden veertig zijn geweest.

Einde verhaal.

ENGLISH

03.23
Something happened which changed my world from one second to the next. Yes, I am still here, ostensibly all is the same, and yet, that one word, made it all as different as sunshine after rain.

Meanwhile the world turns and turns, and it never turns back. Someone was awarded the Marconi Award for their “oeuvre”. I read his bio on Wikepedia and I am wondering what this “oeuvre” consists of, apart from bankruptcies, shady dealings and puerile fooling around with digital gadgets. Oh well. Someone else did not get some other award they had hoped for but instead the radio station his show is on got a Marconi award for “best radio station 2017”. Congrats.

A certain guy, Larry Nassar,  doctor for gymnasts, US, molested  female gymnasts for about eighteen years. The rest of the staff at the institute seemed to have shrouded his doings in secrecy, and those few girls who lodged a complaint, were not believed, instead they were chastised for saying such gross things about a famous doctor, fie! The father of one of those brave girls committed suicide after Nassar was ripped from his dark cubbyhole, ensconced together with 37.000 kiddy porn photos on his computer, likely because he could not bear to live with thought that he had admonished his daughter at the time for reporting that she was molested by doctor Nassar. There you go, drama and tragedy, and all because some obsessed freak wants to stick his finger in little girls’ parts and show them his own, in boiler rooms, hotelrooms and god knows where else. Just a few days ago a judge convicted him to 175 years in prison. Tragedy for his wife and children. Wonder if they knew, likely not.

Reminds me of what could have happened to me on an Australian island, had I not had the sharp instinct of an animal when danger is near, to jump from a high haystack, where the male predator was entertaining the same thoughts as Larry Nassar – I landed in a wheelbarrow, filled with hay, just missing the prongs of the pitchfork, jumped out of the barrow and after that the little princess Mabelia was never seen near that hay shed again. In 2001 I received a letter from this same person, bearing the salutation: “‘My lovely Mabelia” – by the way, I was about ten at the time, and he must have been in his mid-forties.

End of story.

Amsterdam, maandag-Monday 22-01-18

ENGLISH

01.00
I get through the days taking pictures, editing pictures, hanging around in help forums, working at my book, talking with R., doing chores, doing my exercises, and all the rest of the  things which a human life in a city on earth requires to make it to the end. Whenever that is.

This morning I woke up at half past ten and took a look out of the window, and went back to bed, for an hour. When I got up I hastily dressed but when I was about to leave the flat… the weather had turned in a jiffy. So I took off my clothes again, went back into my pajamas and track suit over it and fixed tea, ate fish and sat myself down behind my laptop to extend my life into cyberspace.
The phone rang and lo, it was a Responsible Person, who had received my complaint about the goings on at a certain location. Well, this Responsible Person was a nice gentleman, who confirmed my complaint. He said something would be done about it, but not by him because he had just been transferred to a new district. I thanked him for his call and wished him well in his new work place.
So far so good.

Brigitte Bardot and Cathérine Deneuve spoke out against the women destroying men’s careers  by claiming sexual abuse, contending that actresses, and for that matter any woman in whatever department of the  entertainment business, will do anything to rise on the ladder and thus freely and of their own accord, make their bodies available in exchange for “the part” or whatever it is they’re after, without even having the courtesy to properly carry off her seduction act.  Well, there is something in that. And I have no reason to not believe that certain powerful men in that world would actually not wait for the lady  to take off her clothes herself, but simply take them off *for* her without further ado, which of course is somewhat rude. So all in all there now seem to be two camps who can say it: “Me too”.

I should be here more.

Amsterdam, woensdag-Wednesday 17-01-18

04.03
Stond in moordend tempo op, nam niet de tijd om me aan te kleden, maar waste me, hees me weer in mijn pyjama, trok een oud trainingspak erover aan, deed mijn jas aan, zette mijn oorwarmers op mijn hoofd, gooide een das om mijn nek, stak mijn handen in handschoenen, greep mijn camera en mijn tas en holde de flat uit om half twee, om wat foto’s te schieten nu de zon tevoorschijn was gekomen.

De bomen waren prachtig, in hun kale staat, waarbij ze hun skelet onbeschaamd lieten zien, hun robuustheid, hun slankheid, hun grilligheid, hun fragiliteit, hun kracht, dat alles en meer, blootgesteld aan onze onbescheiden blikken. Voor hen die er om geven. Weinig mensen verpozen om de naaktheid van de bomen te bezien en loven hen alleen in het overvloedige groen.

Ik raakte in gesprek met een aardige dame die zich afvroeg wat er te zien was, boven, toen ze mijn achterover gekantelde hoofd opmerkte. Ik legde haar mijn liefde voor de winterbomen uit en hoe ik foto’s maakte van al dit natuurschoon, wat ons werd aangereikt in de koude maanden, om mij thuis over te verkneukelen en ze op het Internet te zetten. We spraken veel over een groot aantal onderwerpen, twee Galloway koeien, die zich ophielden in de weide achter de plek waar we stonden, luisterden ons af en in de gaten gehouden door de twee ooievaars die weer zijn gaan hokken in het ooievaarsnest op zijn paal in het midden van de weide. Het was ijzig koud, er woei een steenkoude wind en de zon had het er moeilijk mee ons ervan te overtuigen dat het werkelijk een “fijne en zonnige” dag was.

De dame en ik waren het eens op alle onderwerpen die we aansneden en ik vraag me af… zou een van ons beide lijden aan dat, klaarblijkelijke akelig ding: een  “bevestigingsivooroordeel”? Sinds ik kennis maakte met dit fenomeen, een “bevestigingsvooroordeel” lijkt het wel alsof het eens met iemand verdacht geestelijk gedrag is! Aldus, om niet niet slachtoffer te worden van dit “bevestigingsvooroordeel” zou je de ander, min of meer aldoor, moeten tegenspreken en dat zou je doen belanden in een andere, onprettige categorie: die der dwarsliggers (wat mij inderdaad is verweten – “Waarom ben je altijd zo dwars?” – maar, nota benen, de bezwaarmakers waren zelf hopeloze dwarsliggers en veel erger dan ik).

Ik zou me iets dieper in dit “bevestigingsvooroordeel” dingetje moeten in graven. Wikipedia: “Bevestigingsvooroordeel is de neiging om te zoeken naar, naar informatie, dit  te interpreteren, dit gunstig te beoordelen en te onthouden op een manier die iemands bestaande opvattingen of veronderstellingen bevestigt.” Ja, maar Jezus Christus, ik zou denken dat dat een heel normale conditie is. Om de simpele reden dat mensen altijd bezig zijn met zelfbehoud – wanneer je voortdurend je geloof, je overtuigingen, je veronderstellingen of wat dan ook, moet bijstellen dan heb je geen goede basis voor zekerheid. En wanneer er iets is wat een mens naar zoekt, de hele godganse tijd, dan is het zekerheid. Gaat u maar eens de verzekeringsmaatschappijen tellen en kijk dan hoeveel ze waard zijn, de miljarden die ze ophalen van al die miljarden onzekere zieltjes die hun geloof en hoop hebben gevestigd op die maandelijkse bedragen die ze naar hun verzekeringsmaatschappijen sturen, om hun levens op de rails te zetten ingeval van een ramp. Althans, dat is dan de bedoeling.
En niemand weet dat beter dan… Donald Trump. Mensen vonden het schitterend toen hij hen beloofde dat hij Amerika weer “groot” zou maken. Zekerheid, geef de mensen zekerheid, iets om zich aan vast te houden! En waarom schreeuwde Marissa Maier van de hoogste daken dat ze Flickr weer “awesome” zou maken? Zekerheid, geef de leden zekerheid, iets om zich aan vast te houden!

Mensen zijn van nature conservatief, mensen hopen niet op gebeurtenissen die hun status quo op elk willekeurig moment verstoren. De hemel verhoede het. En de neiging om je vast te houden aan je bestaande geloof, enz. is een natuurlijk gevolg. Wiki vervolgt met te zeggen: “Het is een soort denkfout en een stelselmatige dwaling van het inductieve redeneren”. Waarom dit een “dwaling” noemen? Waarom noem je de wijze waarop mensen geestelijk geconfigureerd zijn een “dwaling”? Waarom is het geen dwaling wanneer een appel geen paarse schil heeft? Waarom neem het beestje de aard van het beestje kwalijk?

En nu we het erover hebben: godsdienst schijnt uitzonderlijk goed te gedijen bij de gratie van dit “bevestigingsvooroordeel”, of misschien is religie zelf een bevestigingsvooroordeel. Ha!

Noot aan de lezer: ik heb deze vertaling heel heel snel in elkaar gedraaid, er kunnen fouten in zitten, grammaticaal en ook tikfouten. Verschoning daarvoor. Een en ander wordt ook niet gecorrigeerd. Geen tijd.

 

ENGLISH

04.03
Got up at cutthroat speed, did not bother to dress, but washed and went back into my pajama, pulled an old track suit over it, put on my coat, my earmuffs, threw a scarf around my neck, stuck my hands in my mittens, grabbed my cam and my bag and rushed from the flat at half past one, to shoot some pictures now that the sun was out.

The trees were wonderful, in their bare state, their skeleton showing unabashed, their robustness, their slenderness, their whimsicalness, their frailty, their strength, all of that and more, exposed to our immodest stares. For those who care. Few people stop to regard the nudity of the trees and applaud them only when dressed in lavish green.

I struck up a conversation with a nice lady who wondered what was there to see, up above, noticing my upturned head. I explained my love for the winter trees and how I made pictures of all this natural beauty, brought to us in the cold months, to gloat over at home and put them on the Internet. We talked a lot about a host of subjects,  two Galloway cows, stationed in the paddock behind where we stood, eavesdropping on us, and watched by the two storks who have shacked up again in the stork’s nest standing on its pole in the middle of the paddock.
It was freezing cold, an icy wind blew and the sun had a hard time to convince us that it actually was a “nice and sunny” day.

The lady and I agreed on all the subjects we broached and I wonder… is either one of us suffering from that, ostensibly horrid, thing: a” confirmation bias” ? Ever since I took heed of this phenomenon,  a “confirmation bias” it seems that simply agreeing with someone is suspicious mental behaviour! Thus, in order to not fall victim to this “confirmation bias”, you would need to contradict the other, more or less all the time, and that would land you in another, unpleasant category: contrariness (which has indeed been held against me – “why are you always so contrary?!”- but note that the objectors were themselves hopelessly contrary and much worse than I).

I need to go into this “confirmation bias” thingie somewhat deeper. Wikipedia: “Confirmation bias is the tendency to search for, interpret, favor, and recall information in a way that confirms one’s preexisting beliefs or hypotheses.” Yes, well for christ’s sake, I would think that a perfectly normal condition.  For the very simple reason that people are all about self-preservation – constantly having to adjust your beliefs, your convictions, your hypotheses or whatever, is a bad base for certainty. And if there is anything a human being is looking for all the bloody time, it’s certainty. Just you go and count the insurance companies and then look at how much they’re worth, the billions they collect from all the billions of  uncertain little souls, who put their faith and trust and hope in those monthly sums they send to their insurance companies, for salvaging their lives in case of disaster. At least, that is the idea.
And no one knows that better than… Donald Trump. People loved it when he promised them that he would make America “great again”. Certainty, give the people certainty, something to hold on to!  And why did Marissa Maier shout from the highest steeple she would make Flickr “awesome” again? Certainty, give the members certainty, something to hold on to!

People are by nature conservative, people aren’t hoping for occurrences to disturb their status quo at any given moment. Heaven forbid. And the tendency to hold on to your preexisting beliefs etc. is a natural consequence. Wiki goes on to say: ” It is a type of cognitive bias and a systematic error of inductive reasoning” Why call it an “error” ? Why call the way people are configured mentally an “error” ? Why is it not an error when an apple does not have a purple peel? Why hold the nature of the beast against the beast?

And come to think of it: religion seems to fare exceptionally well by grace of this “confirmation bias”,  or maybe religion is a confirmation bias. Ha!

 

I need to sleep.

Amsterdam, dinsdag-Tuesday 16-01-18

03.01
In een notendop: mijn  boek vordert almaar langzamer. Omdat ik ontdekte dat de zwarte gebieden in de scans (van de pen en inkt tekeningen) hier en daar witte plekjes bevatten, waar de pen niet met het papier in aanraking kwam, een toestand die nogal onvermijdelijk is wanneer je met het medium werkt. Je zet die plekjes niet op de fysieke tekeningen maar ze worden merkbaar op de monitor met het licht wat van achteren komt en er doorheen schijnt. En trouwens, er zijn kleine vlekjes in de witte gebieden. Dus dit betekent dat ik de witte plekjes in het zwart moet opvullen en de zwarte vlekjes in het wit moet wegklonen. Ik ben daar niet blij mee. Ik moet de geplande datum van drukken, 1 april, opschuiven naar een verder in de tijd. Zucht.

Donald Trump, president van de Verenigde Staten van Amerika, heeft daadwerkelijk Haïti en de Afrikaanse landen “poepgat landen” (letterlijke vertaling van “shithole countries”) genoemd, en verklaard teleurgesteld te zijn in een van hen die de besloten vergadering in de Oval Office bijwoonden, waar hij deze krachtterm uitte, en die hem verlinkte bij de pers, of anders had hij het aan iemand anders verteld en dat die de pers inlichtte, maar goed, het kwam naar buiten. Buitenlandse journalisten hadden het niet makkelijk om geschikte equivalenten te vinden in hun eigen taal voor die uitdrukken “shithole”. China kwam er het dichtst bij, met “fenkeng”, hetgeen “beerput” betekent. Goed gedaan China!

Joh, en onze spreker, ik zeghet weer, onze spreker is de president van de Verenigde Staten van Amerika. Welnu, één ding moge duidelijk zijn, diplomatie is niet zijn sterkste kant. Ik denk toch wel dat de “shithole” landen gewis enigszins teleurgesteld zullen zijn in deze president. Het nogal denigrerende etiket viel van Trumps lippen gedurende een vergadering over immigratie, en zou de VS meer immigranten van de landen in kwestie moeten toestaan of zouden ze niet liever andere lieden verwelkomen, bijvoorbeeld uit Noorwegen.
Ik wist niet dat Noren ernaar verlangden om in de VS te wonen. En tegen deze tijd, ALS ze al ideeën in die richting zouden koesten, zullen ze misschien hun tassen uitpakken, als vanaf gisteren de VS voor altijd geassocieerd wordt met stront en putten.

Ik vraag me af, stel dat we Donald Trump in een tijdmachine zetten die hem terug voert naar de VS van de zeventiende eeuw en hij staat op de kade en ziet drommen zwarte mensen op de loopplank verschijnen van een groot schip, zou hij gezegd hebben: “Eh nee, we willen geen mensen uit die beerput landen! Stuur ze terug!” ? Zou hij dat gezegd hebben?

ENGLISH

 

03.01
In a nutshell: my book is progressing slower and slower. Because I discovered that the black fields in the scans (of the pen and ink drawings) contain tiny specks of white here and there, where the pen skipped the paper, a condition which is pretty inevitable when working with the medium. You don’t see those specks on the physical drawing but they become noticeable on the monitor, with the light from behind shining through. And besides, there are little blemishes on the white areas. So this means I need to fill up the white specks in the black and clone out the black specks in the white. I am not enjoying it. I need to shift the planned date of printing, 1st of April, to one further down in time. Sigh.

Donald Trump, president of the United States of America, actually called Haiti and the African states “shithole” countries, and declared himself to be very “disappointed” in one of those attending the closed meeting in the Oval Office where he uttered this expletive, who ratted on him to the press, or else he told someone, and they did, whatever, but anyhow it got into the open. Foreign journalists were having a difficult time finding suitable equivalents in their language for that expression “shithole”. China came the closest, with “fenkeng”, meaning “cesspit”. Well done China!

Oh boy and our speaker, I will say it again, our speaker is the president of the United States of America. Well, one thing’s pretty clear, diplomacy is not his strongest side. I daresay the “shithole” countries are bound to be slightly disappointed in this president. The rather derogatory label fell from Trump’s lips during a meeting about immigration and should the USA allow more immigrants from the countries in question, or shouldn’t they rather welcome more folks from, say, Norway.
I never knew Norwegians were hankering to live in the USA. And by now, IF they were entertaining any ideas, they might be unpacking their bags,  where from yesterday onward, it’s the USA that is forever associated with shit and holes.

I wonder, suppose we put Donald Trump in a time machine which will take him back to the USA of the seventeenth century and he stands on the quay and sees throngs of black people emerge on the gangway of a big ship, would he have said: “Ah no, we don’t want  people from those shithole countries! Send them back!” ? Would he?

TEST

embedded via gp
then deleted from flickr

FUJI BEW ORIG 2. digionbew 5. Mei - 17-05-16 - The Moat at Moersbergen

public image – then deleted from flickr

SCENICS - digitaalonbew VIIIW - 03-10-15 - Flat Dutch

Public image to be replaced on Flickr

SCENICS - digitaalonbew VIIIW - 03-10-15 - Vintage walk

 

Public, then turning private

SCENICS - digitaalonbew VIIIW - 03-10-15 - Vintage walk

Private embedded with GP, then GP expired:

SCENICS - digitaalonbew VIIIW - 03-10-15 - Vintage walk

 

In the case of the two examples above the fix does not seem to have worked – clicking on them takes you to the Yahoo sign in page.

Renewed test, July 10 2017 – posted per GP, then expired on Flickr.

SCENICS - digitaalonbew VIIIW - 03-10-15 - Vintage walk//embedr.flickr.com/assets/client-code.js

Hello world!

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!