Amsterdam, woensdag-Wednesday 17-01-18

04.03
Stond in moordend tempo op, nam niet de tijd om me aan te kleden, maar waste me, hees me weer in mijn pyjama, trok een oud trainingspak erover aan, deed mijn jas aan, zette mijn oorwarmers op mijn hoofd, gooide een das om mijn nek, stak mijn handen in handschoenen, greep mijn camera en mijn tas en holde de flat uit om half twee, om wat foto’s te schieten nu de zon tevoorschijn was gekomen.

De bomen waren prachtig, in hun kale staat, waarbij ze hun skelet onbeschaamd lieten zien, hun robuustheid, hun slankheid, hun grilligheid, hun fragiliteit, hun kracht, dat alles en meer, blootgesteld aan onze onbescheiden blikken. Voor hen die er om geven. Weinig mensen verpozen om de naaktheid van de bomen te bezien en loven hen alleen in het overvloedige groen.

Ik raakte in gesprek met een aardige dame die zich afvroeg wat er te zien was, boven, toen ze mijn achterover gekantelde hoofd opmerkte. Ik legde haar mijn liefde voor de winterbomen uit en hoe ik foto’s maakte van al dit natuurschoon, wat ons werd aangereikt in de koude maanden, om mij thuis over te verkneukelen en ze op het Internet te zetten. We spraken veel over een groot aantal onderwerpen, twee Galloway koeien, die zich ophielden in de weide achter de plek waar we stonden, luisterden ons af en in de gaten gehouden door de twee ooievaars die weer zijn gaan hokken in het ooievaarsnest op zijn paal in het midden van de weide. Het was ijzig koud, er woei een steenkoude wind en de zon had het er moeilijk mee ons ervan te overtuigen dat het werkelijk een “fijne en zonnige” dag was.

De dame en ik waren het eens op alle onderwerpen die we aansneden en ik vraag me af… zou een van ons beide lijden aan dat, klaarblijkelijke akelig ding: een  “bevestigingsivooroordeel”? Sinds ik kennis maakte met dit fenomeen, een “bevestigingsvooroordeel” lijkt het wel alsof het eens met iemand verdacht geestelijk gedrag is! Aldus, om niet niet slachtoffer te worden van dit “bevestigingsvooroordeel” zou je de ander, min of meer aldoor, moeten tegenspreken en dat zou je doen belanden in een andere, onprettige categorie: die der dwarsliggers (wat mij inderdaad is verweten – “Waarom ben je altijd zo dwars?” – maar, nota benen, de bezwaarmakers waren zelf hopeloze dwarsliggers en veel erger dan ik).

Ik zou me iets dieper in dit “bevestigingsvooroordeel” dingetje moeten in graven. Wikipedia: “Bevestigingsvooroordeel is de neiging om te zoeken naar, naar informatie, dit  te interpreteren, dit gunstig te beoordelen en te onthouden op een manier die iemands bestaande opvattingen of veronderstellingen bevestigt.” Ja, maar Jezus Christus, ik zou denken dat dat een heel normale conditie is. Om de simpele reden dat mensen altijd bezig zijn met zelfbehoud – wanneer je voortdurend je geloof, je overtuigingen, je veronderstellingen of wat dan ook, moet bijstellen dan heb je geen goede basis voor zekerheid. En wanneer er iets is wat een mens naar zoekt, de hele godganse tijd, dan is het zekerheid. Gaat u maar eens de verzekeringsmaatschappijen tellen en kijk dan hoeveel ze waard zijn, de miljarden die ze ophalen van al die miljarden onzekere zieltjes die hun geloof en hoop hebben gevestigd op die maandelijkse bedragen die ze naar hun verzekeringsmaatschappijen sturen, om hun levens op de rails te zetten ingeval van een ramp. Althans, dat is dan de bedoeling.
En niemand weet dat beter dan… Donald Trump. Mensen vonden het schitterend toen hij hen beloofde dat hij Amerika weer “groot” zou maken. Zekerheid, geef de mensen zekerheid, iets om zich aan vast te houden! En waarom schreeuwde Marissa Maier van de hoogste daken dat ze Flickr weer “awesome” zou maken? Zekerheid, geef de leden zekerheid, iets om zich aan vast te houden!

Mensen zijn van nature conservatief, mensen hopen niet op gebeurtenissen die hun status quo op elk willekeurig moment verstoren. De hemel verhoede het. En de neiging om je vast te houden aan je bestaande geloof, enz. is een natuurlijk gevolg. Wiki vervolgt met te zeggen: “Het is een soort denkfout en een stelselmatige dwaling van het inductieve redeneren”. Waarom dit een “dwaling” noemen? Waarom noem je de wijze waarop mensen geestelijk geconfigureerd zijn een “dwaling”? Waarom is het geen dwaling wanneer een appel geen paarse schil heeft? Waarom neem het beestje de aard van het beestje kwalijk?

En nu we het erover hebben: godsdienst schijnt uitzonderlijk goed te gedijen bij de gratie van dit “bevestigingsvooroordeel”, of misschien is religie zelf een bevestigingsvooroordeel. Ha!

Noot aan de lezer: ik heb deze vertaling heel heel snel in elkaar gedraaid, er kunnen fouten in zitten, grammaticaal en ook tikfouten. Verschoning daarvoor. Een en ander wordt ook niet gecorrigeerd. Geen tijd.

 

ENGLISH

04.03
Got up at cutthroat speed, did not bother to dress, but washed and went back into my pajama, pulled an old track suit over it, put on my coat, my earmuffs, threw a scarf around my neck, stuck my hands in my mittens, grabbed my cam and my bag and rushed from the flat at half past one, to shoot some pictures now that the sun was out.

The trees were wonderful, in their bare state, their skeleton showing unabashed, their robustness, their slenderness, their whimsicalness, their frailty, their strength, all of that and more, exposed to our immodest stares. For those who care. Few people stop to regard the nudity of the trees and applaud them only when dressed in lavish green.

I struck up a conversation with a nice lady who wondered what was there to see, up above, noticing my upturned head. I explained my love for the winter trees and how I made pictures of all this natural beauty, brought to us in the cold months, to gloat over at home and put them on the Internet. We talked a lot about a host of subjects,  two Galloway cows, stationed in the paddock behind where we stood, eavesdropping on us, and watched by the two storks who have shacked up again in the stork’s nest standing on its pole in the middle of the paddock.
It was freezing cold, an icy wind blew and the sun had a hard time to convince us that it actually was a “nice and sunny” day.

The lady and I agreed on all the subjects we broached and I wonder… is either one of us suffering from that, ostensibly horrid, thing: a” confirmation bias” ? Ever since I took heed of this phenomenon,  a “confirmation bias” it seems that simply agreeing with someone is suspicious mental behaviour! Thus, in order to not fall victim to this “confirmation bias”, you would need to contradict the other, more or less all the time, and that would land you in another, unpleasant category: contrariness (which has indeed been held against me – “why are you always so contrary?!”- but note that the objectors were themselves hopelessly contrary and much worse than I).

I need to go into this “confirmation bias” thingie somewhat deeper. Wikipedia: “Confirmation bias is the tendency to search for, interpret, favor, and recall information in a way that confirms one’s preexisting beliefs or hypotheses.” Yes, well for christ’s sake, I would think that a perfectly normal condition.  For the very simple reason that people are all about self-preservation – constantly having to adjust your beliefs, your convictions, your hypotheses or whatever, is a bad base for certainty. And if there is anything a human being is looking for all the bloody time, it’s certainty. Just you go and count the insurance companies and then look at how much they’re worth, the billions they collect from all the billions of  uncertain little souls, who put their faith and trust and hope in those monthly sums they send to their insurance companies, for salvaging their lives in case of disaster. At least, that is the idea.
And no one knows that better than… Donald Trump. People loved it when he promised them that he would make America “great again”. Certainty, give the people certainty, something to hold on to!  And why did Marissa Maier shout from the highest steeple she would make Flickr “awesome” again? Certainty, give the members certainty, something to hold on to!

People are by nature conservative, people aren’t hoping for occurrences to disturb their status quo at any given moment. Heaven forbid. And the tendency to hold on to your preexisting beliefs etc. is a natural consequence. Wiki goes on to say: ” It is a type of cognitive bias and a systematic error of inductive reasoning” Why call it an “error” ? Why call the way people are configured mentally an “error” ? Why is it not an error when an apple does not have a purple peel? Why hold the nature of the beast against the beast?

And come to think of it: religion seems to fare exceptionally well by grace of this “confirmation bias”,  or maybe religion is a confirmation bias. Ha!

 

I need to sleep.

Amsterdam, dinsdag-Tuesday 16-01-18

03.01
In een notendop: mijn  boek vordert almaar langzamer. Omdat ik ontdekte dat de zwarte gebieden in de scans (van de pen en inkt tekeningen) hier en daar witte plekjes bevatten, waar de pen niet met het papier in aanraking kwam, een toestand die nogal onvermijdelijk is wanneer je met het medium werkt. Je zet die plekjes niet op de fysieke tekeningen maar ze worden merkbaar op de monitor met het licht wat van achteren komt en er doorheen schijnt. En trouwens, er zijn kleine vlekjes in de witte gebieden. Dus dit betekent dat ik de witte plekjes in het zwart moet opvullen en de zwarte vlekjes in het wit moet wegklonen. Ik ben daar niet blij mee. Ik moet de geplande datum van drukken, 1 april, opschuiven naar een verder in de tijd. Zucht.

Donald Trump, president van de Verenigde Staten van Amerika, heeft daadwerkelijk Haïti en de Afrikaanse landen “poepgat landen” (letterlijke vertaling van “shithole countries”) genoemd, en verklaard teleurgesteld te zijn in een van hen die de besloten vergadering in de Oval Office bijwoonden, waar hij deze krachtterm uitte, en die hem verlinkte bij de pers, of anders had hij het aan iemand anders verteld en dat die de pers inlichtte, maar goed, het kwam naar buiten. Buitenlandse journalisten hadden het niet makkelijk om geschikte equivalenten te vinden in hun eigen taal voor die uitdrukken “shithole”. China kwam er het dichtst bij, met “fenkeng”, hetgeen “beerput” betekent. Goed gedaan China!

Joh, en onze spreker, ik zeghet weer, onze spreker is de president van de Verenigde Staten van Amerika. Welnu, één ding moge duidelijk zijn, diplomatie is niet zijn sterkste kant. Ik denk toch wel dat de “shithole” landen gewis enigszins teleurgesteld zullen zijn in deze president. Het nogal denigrerende etiket viel van Trumps lippen gedurende een vergadering over immigratie, en zou de VS meer immigranten van de landen in kwestie moeten toestaan of zouden ze niet liever andere lieden verwelkomen, bijvoorbeeld uit Noorwegen.
Ik wist niet dat Noren ernaar verlangden om in de VS te wonen. En tegen deze tijd, ALS ze al ideeën in die richting zouden koesten, zullen ze misschien hun tassen uitpakken, als vanaf gisteren de VS voor altijd geassocieerd wordt met stront en putten.

Ik vraag me af, stel dat we Donald Trump in een tijdmachine zetten die hem terug voert naar de VS van de zeventiende eeuw en hij staat op de kade en ziet drommen zwarte mensen op de loopplank verschijnen van een groot schip, zou hij gezegd hebben: “Eh nee, we willen geen mensen uit die beerput landen! Stuur ze terug!” ? Zou hij dat gezegd hebben?

ENGLISH

 

03.01
In a nutshell: my book is progressing slower and slower. Because I discovered that the black fields in the scans (of the pen and ink drawings) contain tiny specks of white here and there, where the pen skipped the paper, a condition which is pretty inevitable when working with the medium. You don’t see those specks on the physical drawing but they become noticeable on the monitor, with the light from behind shining through. And besides, there are little blemishes on the white areas. So this means I need to fill up the white specks in the black and clone out the black specks in the white. I am not enjoying it. I need to shift the planned date of printing, 1st of April, to one further down in time. Sigh.

Donald Trump, president of the United States of America, actually called Haiti and the African states “shithole” countries, and declared himself to be very “disappointed” in one of those attending the closed meeting in the Oval Office where he uttered this expletive, who ratted on him to the press, or else he told someone, and they did, whatever, but anyhow it got into the open. Foreign journalists were having a difficult time finding suitable equivalents in their language for that expression “shithole”. China came the closest, with “fenkeng”, meaning “cesspit”. Well done China!

Oh boy and our speaker, I will say it again, our speaker is the president of the United States of America. Well, one thing’s pretty clear, diplomacy is not his strongest side. I daresay the “shithole” countries are bound to be slightly disappointed in this president. The rather derogatory label fell from Trump’s lips during a meeting about immigration and should the USA allow more immigrants from the countries in question, or shouldn’t they rather welcome more folks from, say, Norway.
I never knew Norwegians were hankering to live in the USA. And by now, IF they were entertaining any ideas, they might be unpacking their bags,  where from yesterday onward, it’s the USA that is forever associated with shit and holes.

I wonder, suppose we put Donald Trump in a time machine which will take him back to the USA of the seventeenth century and he stands on the quay and sees throngs of black people emerge on the gangway of a big ship, would he have said: “Ah no, we don’t want  people from those shithole countries! Send them back!” ? Would he?

Amsterdam, donderdag-Thursday 11-01-18

02.15
De boek pagina’s die ik had willen aanmaken sinds Woensdagmiddag om 3 uur, dus dat is gisteren, zijn nog steeds niet gemaakt. Ik bleef het maar uitstellen. Ik stelde ook bepaalde andere klusjes uit, maar voor die nalatigheid heb ik een geldig excuus: rugpijn. Dus. Op een dag hoop ik dat excuus niet langer tot mijn beschikking te hebben. Het is buitengewoon hinderlijk om door je knieen te moeten zakken om, meest huishoudelijke, handelingen te verrichten waarvoor je doorgaand bukt.

Ik las tweets waarin Donald Trump alsmaar zegt dat hij slim is en zelfs een genie. Ik dacht dat werkelijk slimme mensen dit feit niet daadwerkelijk afficheerden, in het volle besef dat mensen zulks wel wisten afgaande op hun prestaties. Afgezien van het feit dat slimme en getalenteerde mensen onzeker zijn, iemand vertelde mij eens: “hoe groter het talent hoe groter de onzekerheid”. Dit schijnt de omgekeerde variant van het Dunning-Kruger effect te zijn, waar domkoppen zichzelf voor genieën houden.
Nu net het genoemde “effect” opgezocht en ik stuitte op dit citaat: “De bevinding van de studie was ook dat mensen die iets boven het gemiddelde presteerden bij de bepaling van de grappigheid van een mop, ook neigden naar een meer nauwkeurige inschatting van hun kwaliteiten ten aanzien van opgedragen taken.”

Wat!? In deze test moet je de “grappigheid” van een mop beoordelen? Sinds wanneer is er een norm voor grappen? Ik dacht dat humor een van de meest subjectieve zaken in deze wereld was, warempel, het is zelfs sociaal en cultureel bepaald! En dan, gaat het om een mop in geschrifte, of kwam iemand de testomgeving binnen om een “test” grap op te dissen? Nou, laat mij u dan vertellen dat sommige mensen het meest kritische publiek plan kan krijgen met de flauwste mop aller tijden en anderen weten nog niet eens een glimlach op de gezichten te brengen met de grappigste grap uit het boekje (u zult beseffen dat ik mijn eigen kritiek ondergraaf, want hoe moet je een “flauwe” grap en een “grappige” grap definiëren, wanneer er geen norm bestaat). Ik kan niet anders dan zeggen, wanneer ik mijn gedachten laat gaan over dit soort testmateriaal, dat de hele Dunning-Kruger test een mop is.

(Ik wil wel hier en nu bekennen dat ik bij sommige gelegenheden een van die mensen ben geweest die een genante situatie schiep door iemands mop niet te begrijpen, des te meer genant, aangezien ik deed alsof ik hem snapte, maar, zoals u wel raadt, de rest van het gezelschap doorzag mijn geveinsde geamuseerdheid waarna sommigen de taak op zich namen om mij de mop uit te leggen. Om eerlijk te zijn, na de uitleg, was ik nog steeds niet geamuseerd, omdat ik de mop bepaald onleuk vond. Het zal het Dunning-Kruger effect zijn geweest wat mij bekroop.)

Ik heb slaap nodig.

ENGLISH

02.15
The book pages I had intended to create ever since Wednesday afternoon at 3, so that is yesterday, have still not been created, I kept putting it off. I also put off certain chores, but for that negligence I have a valid excuse: back pain. So there. One day I hope to no longer have that excuse at my disposal. It is singularly annoying to have to sink through your knees to perform, mostly domestic, actions for which you normally bend over.

I read tweets where Donald Trump keeps saying he is smart and even a genius. I thought really smart people did not actually broadcast this fact, knowing full well that people already knew from their accomplishments. Apart from the fact that smart and talented people are insecure, someone once told me “the bigger the talent the bigger the insecurity”. This seems to be the Dunning-Kruger effect in reverse, where dimwits assume themselves to be geniuses.
Just looked up said  “effect” and stumbled upon this quote: “The study also found that people who performed slightly above average at identifying how funny a given joke was tended to be the most accurate at assessing how good they were at the assigned tasks.”

What?! In this test you have to assess the “funniness” of a joke? Since when is there a standard for jokes? I thought that humour was one of the most subjective things in this world, why, it is even socially and culturally determined! And then, does it concern a written joke, or did someone enter the test environment to dish up the “test” joke? Now let me tell you that some people can bring the most sophisticated house down with the stalest joke ever and others might not even bring a smile on people’s faces with the funniest joke in the book (you will realize I am defeating my own criticism,  because how to define, there not being a standard, a “stale” joke and a “funny” one).  I am bound to say, reflecting on this kind of testing material, that the whole Dunning-Kruger test is a joke.

(I will confess here and now that on occasion I *have* been one of those people who created an embarrassing situation by not understanding someone’s joke, the more embarrassing since I pretended to “get it”, but, as you will guess, the rest of the company saw through my feigned amusement after which volunteers, undertook the task of explaining the joke to me. To be honest, after the explanation, I was still not amused (unintended pun) since I considered the joke definitely un-funny. It must have been the Dunning-Kruger effect creeping up on me. )

I need to sleep.

Amsterdam, dinsdag-Tuesday 9-01-18

03.18
Het was R. die die er bij mij op aandrong om deze post te schrijven. Dus nageslacht, ik zou willen zeggen, als je dankbaar bent dat deze Speciale Prinses een dik boekdeel aantekeningen naliet voor u om te lezen, dank dan de sterke man achter mij.

In feite is er weinig om neer te schrijven – de afgelopen twee dagen waren zonnig, dat is natuurlijk een vreugdevolle noot in deze saaie dagen die zich voortslepen, gevuld met werk aan het boek (waar ik een hekel aan heb) en met het nemen van foto’s op dagen die zon bieden en deze op Pixabay te posten.
Het weer is omgeslagen en nu zijn de vijvers bevroren en er waait een ijzige wind alsof die je oorwarmers van je hoofd wil blazen. Maar ik heb er geen last, sinds ik me met koud water begon te douchen, ‘s zomers en ‘s winters.

Men ontdekte bij een Chinese dame mijten in haar wimpers, waar ze zelfs eitjes legden. Op een dag werd ze wakker en kon haar ogen niet openen, waar ze al een jaar last van had. Maar goed, het bleek dat haar kussensloop niet had ververst gedurende vijf volle jaren. Ik denk dat wegens overpopulatie in de sloop de mijten verhuisden naar het hoofd wat er zo’n acht uur per dag op lag. De doktoren slaagden er in het ongedierte uit haar wimpers te halen en zeiden daarbij dat het kantje boordje was, had het  nog een week geduurd dan was de dame blind geweest. Zij krijgt nu hulp bij het handhaven van persoonlijke en huishoudelijke hygiëne – ik denk dat kussensloop-educatie hoog op de lijst staat.

Ik maak mij zorgen over een oudere heer die ik al, samen met zijn vrouw, vijftig jaar ken. Zijn gezondheid is was gammel.

Bij de kassa in de supermarkt merkte ik dat er maar één pakje makreel in de stapel artikelen op de band zat, toch had ik er twee in het blauw plastic trekmandje gelegd, dat waren de laatste twee in de koeling. Ik herinnerde mij verheugd te zijn dat er nog twee waren. Dus de enige conclusie moet luiden dat een of andere mede-winkelaar…. een van de pakjes uit mijn mandje heeft genomen, tijdens moment waarin ik het ergens achterliet om ander spul te gaan halen. Ik zou blij moeten zijn dat hij of zij die ene had laten liggen, ha! Maar goed,  ik legde een betovering op dat verrekte pakje makreel en weet dan dat de dief het weeend zal hebben doorgebracht op de toiletpot. Enige bevestiging zal mij waarschijnlijk niet bereiken, maar dit zou niet de eerste keer zijn dat mijn betoveringen doel troffen.

ENGLISH

03.18
It was R. who urged me to write this entry. So posterity, I would like to say, if you are thankful this Special Princess left a thick volume of notes for you to read, then thank the strong man behind me.

In fact there is not much to write down – the past two days were sunny, that of course is a joyful note in the dull days that drag by, filled with working at the book (which I dislike) and by taking pictures on days that offer sun, and posting them to Pixabay.
The weather has taken a turn and now the ponds freeze over and an icy wind blows as if to shake your ear warmers from your head.  But it doesn’t bother me, ever since I began taking icy showers, summer and winter.

A Chinese lady was found to have bed bugs in her eye lashes where they even laid eggs. One day she woke up and could not open her eyes, which had been troubling her for some year. Anyway, it appeared she had had not changed her pillow slip for five whole years. I guess due to overpopulation in the slip the bugs relocated to the head occupying it for some eight hours a day. The doctors succeeded in removing the vermin from her lashes, and said it was a close call, had it been another week the lady would have been blind. She is now receiving assistance for maintaining personal and domestic hygiene – I guess pillow slip education is high on the list.

I am worried about an elderly gentleman whom I have known, together with his wife, for some fifty years. His health has gone shaky.

At the checkout in the supermarket I noticed there was only one packet of mackerel in the pile of items on the belt, yet I had put two in the blue plastic rolling basket, those were the last two in the cooling unit. I remembered being happy there were still two left. So  the only conclusion can be that some fellow shopper… took one of the packets from my basket, during moments when I left it standing around somewhere to fetch other stuff. I should be glad they had left the one, ha! Anyway, I put a spell on the damn packet of mackerel and sure thing that the thief will have spent their weekend on the toilet bowl. Any confirmation likely won’t reach me but this wouldn’t be the first time my spells targeted.

Amsterdam, donderdag-Thursday 04-01-18

00.00
Het is tweeduizend achttien. Gelukkig Nieuw jaar beste lezers. Heeft u champagne gedronken, heerlijke versnaperingen gegeten? Of dronk u een drankje wat slecht viel en at u onsmakelijke versnaperingen uit een slechte keuken? Voor mij was het noch het eerste noch het tweede. Ik bleef gewoon thuis en dronk warme chocolademelk en at crackers. R. deed hetzelfde bij hem thuis. Ik merkte dat het vuurwerk wat de mensen vroeger de lucht in joegen (en soms in elkaars ogen), minder lawaaiig was dit jaar, ik had niet één keer het idee dat ik terecht was gekomen in een of ander oorlogsgebied, waarbij ik mijn handen over mijn oren moest houden en bijna het leven liet vanwege de oorverdovende en plotselinge gigantische knallen die de buurt op zijn grondvesten deden wankelen.

Vorige week ging ik naar de Man met de Gouden Handen. R. stelde voor naar deze dokter ge gaan die, in 2004, een beknelde zenuw in mijn rug had bevrijd, zodat ik, na twee een half jaar zittend te hebben geslapen, weer kon liggen in mijn bed, zonder te worden gestoord door gruwelijke pijnen in mijn vingers. Deze keer gaat het om pijnen in de lage rug. Onze hoop is hoog gestemd. Dertien jaar geleden drukte deze man op enkele plekken op mijn rug verdeeld over drie behandelingen, zei dat ik bepaalde oefeningen moest doen en voila, mijn luchten waren weer blauw. Vergeet nooit de wonderdoeners uit je verleden, is mijn advies.  Hij bewerkt je rug op de plekken waar de zaken kennelijk scheef zijn gegaan en na zo’n drie behandelingen… is alles recht en gestroomlijnd en de pijn verdwenen. De man is een godsgeschenk. Althans, het is te hopen dat het wonder ook dit keer werkt.

Voor de rest: het leven gaat zijn gangetje en is nogal duf. De dagen zijn nog kort en zonloos, ik ben meest thuis, bezig aan mijn boek en aan mijn foto’s die ik nu en dan schiet wanneer ik naar buiten ga, maar dan alleen wanneer het de zon behaagt mij te behagen.

Ik moest weer eieren en vis gaan eten. Het bleek dat mijn veganistische gewoonten totaal verkeerd waren… wederom. Een onze tempeh per dag en een paar noten zullen je dagelijkse eiwitbehoefte niet dekken, nee, Prinses, je moet van die ingewikkelde veganistische schotels bereiden, waarbij je allerlei soorten plantaardig voedsel eet, rijk aan eiwit en dan in goed uitgebalanceerde porties! Wat ik niet deed, want ik heb een hekel aan echt koken, waar je de ingredienten met zorg en liefde koopt, die met nog meer zorg en liefde bereidt (en uiteraard langzaam opeet, en letterlijk iedere hap de hemel in prijst).
Maar goed, wegens een teveel aan pinda’s en rozijnen waarmee ik mijn maag volpropte (gebrek aan eiwit maakt dat je gaat verlangen naar zoet spul), kreeg ik Candida woekering. Dit resulteerde in rode en bloedende mondhoeken en jeukende ogen en verzwakte afweer – voor de eerste keer in vijf jaar werd ik verkouden.
Ik durf te wedden dat de vleeseters onder mijn lezers zich op mijn bekentenis van het mislukken zullen storten als het grootste bewijs dat het slecht en ongezond is en niet mogelijk om veganistisch te leven. U mag er zich op storten, maar dan zit u toch verkeerd. Het is WEL te doen maar het vereist een veel grotere zorg bij het samenstellen van je dagelijkse maaltijden, om nog maar te zwijgen van het bereiden, dan ik kon opbrengen. Dus dit was de derde en laatste keer dat ik het probeerde. Ik blijf gewoon eieren en vis eten om aan mijn dierlijke eiwit te komen. Er schuilt geen verdienste in het ondermijnen van je gestel.

ENGLISH

00.00
It is two thousand and eighteen. Happy New Year dear readers. Did you drink champagne, eat delicious snacks? Or did you drink a beverage which fell flat and eat unsavory snacks from a bad kitchen? For me it was not the first and neither the second. I just stayed home and drank hot chocolate and ate crackers. R. did the same at his end. I noticed that the fire crackers the people in these parts sent into the skies (and some into each other’s eyes), were less noisy this year, I did not once have the idea I had landed in some war zone, having to clap my hands to my ears and near jumping out of my skin for the deafening and sudden gigantic blasts which rocked the neighbourhood.

Last week I went to the Man with the Golden Hands. R. suggested I go to this doctor who, in 2004, had freed a trapped nerve in my back, so that, after sleeping for two and a half years, sitting up, I could lie down again in my bed, without being disturbed by gruesome pains in my fingers. This time it is for aches in the lower back. Our hopes are high. Thirteen years ago, this doctor pressed several spots on my back over three treatments, told me perform certain exercises, and voila, my skies were blue again. Never forget the miracle workers from your past, is my advice. He works your  back in the spots where evidently things got crooked and after some three treatments… all is straight and streamlined and pain gone. The man is a godsend. At least, it is to be hoped that this time the miracle works.

For the rest: life is steady and rather boring. The days are still short and sunless, I am mostly at home, working at my book and at my photos which I shoot now and then on those occasions where I venture out, but then only when it pleases the sun to please me.

I had to start eating eggs and fish again. It appeared that my vegan ways were totally wrong… again. An ounce of tempeh a day and some nuts won’t meet your daily protein needs, no Princess, you need to prepare  those elaborate vegan dishes, eating all sorts of protein-rich plant foods in well balanced portions! Which I did not do, because I dislike true cooking, where you purchase ingredients with loving care, prepare them with even more loving care (and of course, eat them slowly, loving each and every morsel to pieces).
Anyway, because of the the overkill of peanuts and raisins which I crammed my stomach with (lack of protein makes for craving sweet stuff), I developed Candida overgrow. This resulted in red and bleeding corners of my mouth and itchy eyes and a weakened immune system – for the first time in five years I got a cold.
I bet the meat eaters among my readers will pounce on my confession of failure as full proof that it is bad and unhealthy and not doable to go vegan. Pounce you may but you are wrong. It IS doable but it requires far greater care in compiling your daily meals, not to mentions the actual preparing, than I was capable of.  So this was the third time I tried and the last. I’ll just stick to eggs and fish for my animal protein. There is no merit in sacrificially undermining my system.

.

Amsterdam, dinsdag-Tuesday 26-12-17 2e Kerstdag – Boxing Day

01.35
Vertaling volgt, als ik even de tijd heb.

Nog steeds geen tijd. Sorry, het komt er ook niet meer van.

ENGLISH

01.35
The newsreader on Arrow Radio messed up his Dutch pronunciation to an extent which left me with a jaw dropped to the floor. But judging from his accent he is Dutch. Nothing foreign about him. His mistake would compare to pronouncing the word “chancellor”, as “chancelyour” with the big fat emphasis on “-your”, loud and clear. I looked at R. – R. looked at me. We both decided not to let our intelligence be insulted in this way ever again. Comes the news bulletin, hands reach for the volume dial to turn it to the left. Let’s just read the paper, being assaulted by spelling errors and grammar stupidities is definitely less insulting than actually *hearing* news readers prove their shocking ignorance in well trained voices speaking the King’s Dutch. These kind of mistakes you could hear from the mouths of the lower educated some forty years ago, but now it is not uncommon for people who graduated from High School to make them. Who is going to stop this tide?
As irony has it, if you correct these speakers… chances are they will not believe you! Things have gotten so that the new generations no longer possess an inner warning system which makes you look up a word, which somehow triggers this doubt. All sense of grammar:  which preposition goes with which verb, how relative pronouns are used, and a host of other linguistic niceties, has fallen out of their  heads. Heaven help us.

Someone somewhere contended that “growth” is a measure of quantity, therefore increase of quality cannot be regarded as “growth”. Well, you can grow spiritually, yet you won’t end up with a bigger head. In connection to that: some people are so thick, they would even bust a wrecking ball.

I suddenly suffered from a wet right hand eye, and it itched something incredible. Wondered what to do. The rims turned red too. Suddenly I remembered the liquid my mother used to bathe my eyes with, as a teenager, when my eyes were red and watery, which occurred quite often. That miracle elixir was the boric eyewash. I called my pharmacy, where I am registered. Now, please note that boric eye wash is still manufactured and sold. Right, so the female at the other end, had no idea what I was talking about – mind you, this was not the telephonist, no this was one of the pharmacy assistants who handle prescriptions and even prepare them. She kept saying “I don’t know what it is”, when I supplied more details. I got so fed up with this ignoramus, working in a pharmacy to boot, I bitched “Good Lord, what kind of a mess up is this, look, please find another job, but NOT in a pharmacy”, and I hung up. I shall pop over there one of these days, and ask them to remove me from their list. I’ll go to some other pharmacy, where they know what boric eye wash is, instead of behaving as though you asked for some ancient pill from back in the Middle Ages.
Called a drugstore, further away though, and sure enough, they had a shelf full boric eye wash. Treated my eyes, and…  all clear now. So much for the old days, and some things were just plain GOOD.

The days are short and gray, no light, so no photos. Apart from that I am still in the habit of turning the night into a day, so you could safely say that I have NO days, at all!.  I tried shooting objects on the balcony, but that turned out to be wasted time, all the shots were drab and told me “we will lower your uploading limit on Pixabay!” – besides mislaying the objects, so had to scout around looking for them, yet more time wasted. Tomorrow seems to offer some sun. Really?

 

Amsterdam, vrijdag-Friday 22-12-17

04.47
Oude mannetjes hebben mij nodig, om ze te inspireren en om overheen te pissen. Het is werkelijk fascinerend, zoals deze zielige elementen zich blootgeven, ongegeneerd en ten overstaan van de wereld. Hoe zouden ze nog  kunnen leven zonder mijn aanwezigheid, om hun brokkelige oude nagels aan gemene oude vingers  te scherpen, om de urine uit hun vergeelde lichamen in het gezicht te spatten. Nee nee nee, natuurlijk heb ik het niet over de golden shower, oftewel plasseks! God verhoede het! Natuurlijk is het mijn metafoor, voor dat akelige bedrijf, namelijk online pesten, waarbij ze iedere godverdomde K.U.T. truuk gebruik die ze maar kunnen bedenken.
Maar op een dag…. is het uit met de pret, want dan zullen zij de rekening op hun deurmat vinden. Ja, het is lang wachten, maar het eind komt onafwendbaar naderbij. Ik  vraag me af of die ene dan nog hooghartig, zoals een bekrompen weetal, zal durven zeggen hoe ik “veel” van hem “geleerd heb”, wanneer hij voor zijn eigen zeik zal moeten betalen.

Recentelijk ving ik zijn gedachte op, namelijk dat dat niet “nodig” was, toen ik hem op min of meer gunstige (doch formele) wijze aanduidde in een commentaar gericht aan een trol die hem neerhaalde. Op een keer, een jaar of wat geleden, had hij bezwaar gemaakt door te zeggen dat hij daar geen “prijs” op stelde toen ik zou hebben gesuggereerd in zijn hoofd te kunnen kijken (wat ik trouwens *niet* had gesuggereerd, dus daar ga je al…). Nu, hier is de droeve waarheid: ik kan dat inderdaad. En droef, omdat ik een liefhebber ben van goede, sterke inhoud – het is een sombere ervaring, om in hoofden bovenop fragiele egos te blikken, overlopend van frustraties, problemen en geniepige plannetjes.
Natuurlijk bezit ik mijn reusachtige reservoir empathie om te begrijpen dat het een beproeving moet zijn, iemand in je omgeving, online of offline, die alle rotzooi die in je hersenpan rond drijft kan zien, genoeg om over de zeik te gaan!”
Weten zij dan niet dat de boze daad de straf zelve is?

Geen woord teveel.

En de woede is niet slechts de mijne – R. G. en F. hebben geobserveerd wat er daar gebeurde, door de jaren heen, en hoe het kliekje mij behandelde. De woede is viervoudig.

ENGELS

04.47
Little old men need me, to inspire them and to piss on. It is really fascinating and it also makes you cringe, the embarrassing way these sorry elements expose themselves, unabashed and before the world. However could they live without my presence, to sharpen their crumbly nails protruding from nasty old fingers, to splash the urine from their yellowed wrinkly bodies in my face. No no no, of course I am not talking about the golden shower! Heaven forbid! Of course mine is just a metaphor for that hateful game of bullying someone online, using every bloody shitty method you can think of.
But one day…. the fun will be over, because they will find the bill upon their doormat. Yes, the wait is long but the end is imminent, slowly but surely. You wonder whether  one of the two will still say, in the conceited way of a narrow minded pedant, how “much” I learned ‘from him”, when he will need to pay for his own piss.

Recently I caught the other thinking that it was not “necessary” when I mentioned him in a favorable (though formal) way in a commented directed at a troll who dragged him down. He had once, some year ago, objected by saying he didn’t “appreciate” it when he assumed I had suggested that I could look inside his head (which by the way I had *not* suggested, so there you go…). Well, here is the sad truth: I can indeed do that. And sad, because I am a lover of good, strong content – it is a dreary experience, looking into the heads atop fragile egos, brimming with frustrations, problems and sneaky little plans.
Naturally I possess my huge reservoir of empathy to understand it must be a trying experience, someone in your vicinity, online of offline, who can see all that junk floating around in your brain pan, enough to piss you off!
But don’t they know that the very crime is the punishment?

Not a word too much.

And the anger is not mine alone  – R. G. and F. have been observing what went on in there througout the years, and how I was treated by that clique.  The anger is four fold.

Amsterdam, woensdag-Wednesday 20-12-17

00.37
Hier ben ik, luisterend met vreugde in mijn hart, het hart van een muziekliefhebber, naar de top 4000 op Radio 10. De luisteraars kunnen hun favoriete liedjes van de beschikbare lijst van 4000 liedjes kiezen, plue een vrije keuze, en zo wordt er gestemd.  Het beste deel van de top 4000 is vanaf nummer 4000 tot nummer 3000; hier vind je juweeltjes die je zelden of nooit nog hoort tegenwoordig. Tegen 24 december zijn we bij nummer 1 aanbeland. En welke dat is? Onveranderlijk Queen met “Bohemian Rhapsody” of anders “Stairway to Heaven” van Led Zeppelin.

Gisteren en maandag lanceerde ik mezelf uit bed, toen ik uit mijn net geopende ogen zag dat het zonnig was. Ik stormde de badcel binnen, gooide een emmer lauw water over mezelf heen en stak mezelf in de kleren. Ik duwde het keukengordijn open en…. de zon was verdwenen en alles was grijs en als lood. Dit gebeurde in eendere volgorde op beide dagen en op beide dagen plofte ik neer op een stoel en vloekte. R. mompelde dat dat is wat je krijgt wanneer je naar bed gaat om vier uur, en om twaalf uur opstaat, aangezien tegenwoordig de zon ervoor kiest op ons te schijnen van negen tot elf, dus ik zou tegen middernacht naar bed moeten gaan en om acht uur opstaan en bla bla bla. Ja ik weet het maar het lukt nog steeds niet. Dus ik vloek.

Ik ben helemaal door mijn voorraad foto’s voor Pixabay heen – door mijn mappen van vorig jaar gegaan, om te controleren of er misschien ergens nog een goede foto in zit die ik over het hoofd had gezien, maar nee. Hoe kan ik mooie foto’s maken zonder dat godganselijke zonlicht? Ik kan mijn toevlucht niet nemen tot binnenshuis schieten, aangezien mijn flat nogal donker is, en erg vol, dus geen ruimte om een “set” te bousen, ik bedoel, er staat altijd wel iets in de weg! HOE kom ik aan nieuwe foto’s? Bidden om zon. In andere delen van de wereld bidden ze voor regen.

In Zweden zijn ze nu bezig er een wet door te krijgen, waarbij toekomstige bedgenoten, zowel op hun eerste afspraakje en ik geloof ook na veertig jaar huwelijk, volledige en expliciete toestemming moeten geven dat ze ertoe bereid zijn om de fysieke liefde te delen. Dit moet verkrachting en aanranding en iedere vorm van seksuele intimidatie  in de kiem smoren. Nou, ik vraag me af hoe ze wet in praktijk willen brengen: de aangeklaagde in een verkrachtingszaak: “Maar ik vroeg haar en ze stemde toe!” Slachtoffer: ” Nee, hij vroeg het niet en ik stemde niet toe!”  Ik geloof dat, zoals de zaken nu staan, de meeste verkrachters zullen beweren dat “zij” gewillig meedeed met het rollebollen of er zelfs om “vroeg”. Ingeval van een afspraakje tussen twee mensen is het eenvoudig: je neemt je telefoon en gebruikt sms of een of andere app om dit protocol uit te voeren. En ik zie helemaal voor me hoe een reeds lang gehuwd koppel het aan elkaar vragen onder het eten, ook gewapend met materiaal om de toestemming vast te leggen, of ze ja dan wel nee met elkaar verzoek zullen instemmen. Ja hoor… ik zie het helemaal voor me…

Eens was Zweden het Eden voor eenieder die de ketenen van de bestofte moraliteit van zich af wilde werpen, o ja, we hebben het over de seksuele revolutie van de jaren zeventig waarbij Zweden het voortouw nam! Sjonge jonge, daar was een bepaalde heel suggestieve poster, die de afdruk van vier voeten in het zand van een strand liet zien, overduidelijk van een man en een vrouw die ook overduidelijk teen tegen teen hadden gestaan. hij hing in vele vele wanden van vele vele, voornamelijk jonge mensen, ha! (niet tegen mijn muur trouwens, ik had een enorme Yin Yang poster aangeplakt, in zwart, wit en goud, ja, een spiritueel meiske…) Maar goed, dus nu is Zweden zoals commentaren het willen, het glorieuze jachtgebied voor van seks verstoken Islamitische vluchtelingen, die op Zweedse vrouwen jagen, nog op straat na het invallen van de duisternis, en zodoende de prijs betalen voor zijn jaren van vrijdenkerij. Geen wonder want in hun eigen beperkende patriarchale landen, zijn vrouwen die zich alleen op straat wagen, u raadt het al… “hoeren”. Inderdaad, wat kun je verwachten van jonge mannen die zijn grootgebracht in gezinnen waar ze hun eigen zuster achtergesteld zien worden, waar ze de moraal van de streek met de paplepel ingegoten krijgen: mannen staan boven vrouwen en alles wat een rok draagt moet voor hen buigen, or andere barsten. Hoe kun je mogelijkerwijze deze mannen heropvoeden, hoe kun je hen deprogrammeren? Weten we niet allen dat je je opvoeding met je meeneemt, waar je ook heen gaat? Je kunt niet ongedaan maken wat iemand twintig jaar lang werd ingeprent, sinds hij kon spreken, door hem naar een of ander integratieprogramma te sturen.

O, ik herinner de dagen toen er tussen de Islamitische wereld en de Westerse wereld een muur stond, dat waren de landen waar 1001 nacht vandaan kwam, een rijk van mysterie en vreemde overleveringen, waar de vele vrouwen van de sultan achterover lagen op sofa’s in hun paleisvertrekken, verveeld en mollig, bewaakt door mannen zonder ballen, waar de gewone vrouwen van het land rondgingen door de stad omhangen door een zootje draperieën, alleen hun geheimzinnige ogen waren te zien, verlokkend maar verboden – je hoorde verhalen over hoe de Europese mannen en vrouwen die in zulke landen waren gestationeerd het verging en al met al was het ver weg en het stond ook ver van je af en was het niet iets waarover je je zorgen hoefde te maken. Mijn hemel, hebben de dingen een ommekeer gemaakt! Nu komen diezelfde landen tot ons via de media in rapporten met foto’s en video’s, als helse oorden waar vrouwen in het openbaar worden gestenigd, gemolesteerd, verkracht, vermoord en getrakteerd met een guts zuur in hun gezichten, maar de wet kijkt de andere kijkt de andere kant op en de daders blijven ongestraft; waar homoseksuelen, die heel gelukkig met elkaar trouwen in het Westen, vanaf kranen bungelen in de verschroeiende zon, waar vrouwen niet mogen zingen, waar zelfs de kleuters van het vrouwelijk geslacht in draperieën worden gewikkeld, waardoor ze vitamine D gebrek oplopen nog voor ze kunnen lopen (onbedoelde woordspeling). Er is bedroevend weinig over van het “mysterie” en de kleurrijke “overleveringen”, nu we weten wat er achter die muren omgaat, zoals het er toen ook aan toeging. Dat is wat globalisatie en zijn Siamese tweeling, het Internet, ons heeft gebracht. Brengt diezelfde globalisatie ook verlichting achter de nu transparante muren? Of breng het ons, aan de andere kant, duisternis?

Kom op Plan, alsjeblieft verlos mij, je eind tijd moet nu in aantocht zijn.

[Aan de lezer: bovenstaande schreef ik in haast, mogelijk zitten er fouten in van diverse aard. Excuus. ]

ENGLISH

00.37
Here I am, listening with joy in my heart, the heart of a music lover, to the top 4000 on Radio 10.  The listeners can select their favorite songs from the available list of 4000 songs, plus one free choice, thus the votes are cast. The best part of the  top 4000 is from number 4000 to number 3000; here you can find the gems you rarely, if at all, hear nowadays. By December 24 we’re at number 1. Which is? Invariably Queen, with “Bohemian Rhapsody”, or else “Stairway to Heaven” from Led Zeppelin.

Yesterday and Monday I rocketed out of bed, when I saw, from my opening eyes, that the sun was out. I tore into the shower room, doused myself with a bucket of lukewarm water, and put my clothes on me. I pushed the kitchen curtain aside and… the sun was gone and all was gray like lead. This happened exactly in that order on both days, and on both days  I slumped onto a chair and swore. R. muttered that that is what “you get” when you go to bed at four, and get up at twelve, since usually the sun these days chooses to shine upon us from nine to eleven, so I should go to bed by midnight and get up at eight and blah blah blah. Yes I know, and I still cannot make it. So I swear.

I have exhausted my supply of photos for Pixabay – went through my folders from last year, to check whether there might still be some undetected good picture but no. How can I make nice pictures without that blessed thing, sunlight? Shooting indoors is not something I can resort to seeing my apartment is fairly dark, and very cluttered, so no space to build a “set”, I mean, there is *always* something in the way!
HOW will I come by new photos? Praying for sun. In other parts of the world they pray for rain.

Sweden is now in the process of passing a law  by which prospective bed partners, both at their first date and I believe after forty years of marriage as well, need to fully and explicitly consent that they are willing to share physical love. This to discourage rape and assault and any kind of sexual harassment. Well, I wonder how they will enforce the law in practice: the accused in a rape case: “But I asked her and she consented!” Victim: “No he did not ask and I did not consent!” I believe that as things stand now, most rapists will contend that “she” willingly engaged in the romp or even “asked” for it.  Between a dating pair, it’s easy: you take your phone and use sms or some app to conduct this protocol. And I can fully picture a long time married couple ask each other explicitly at dinner, also armed with material to record the permission, whether they will comply with each other’s request. Sure…. I can picture it…

Once upon a time Sweden was Eden for anyone who wanted to cast off the shackles of stuffy morality, oh yes, we’re talking about the sexual revolution of the seventies with Sweden taking the lead! Oh my, there was a certain very suggestive poster, showing the imprints of four feet in the sand of a beach, obviously belonging to a man and a woman, who, also very obviously had been standing toe to toe, it hung to many many walls of many many, mainly young people, ha! (not to my wall by  the way,  I had hung up a huge Yin Yang poster, in black, white and gold, yes, a spiritual girlie…). But anyway, so now Sweden, as commentaries have it, is the glorious hunting ground, if not Eden,  for sex starved Islamic fugitives, preying on Swedish women still out in the streets after dusk, thus paying the price for its years of liberalism. No wonder, for in their own restrictive patriarchal  countries, women that go out alone are, can you guess… “whores”. Indeed, what can you expect from young men who have been raised in families where they see their sisters put back, where they are fed the moral of the region: men rise above women and all that wears a skirt will need to bend before them, or else be broken. How could you possibly re-educate these men, how could you deprogram them? Don’t we all know that you carry your upbringing with you, wherever you go? You cannot undo what was driven home to someone for twenty long years, ever since they could talk, by sending them to some integration program.

 

Oh I remember the times when the Islamic world was walled off from the Western world, those were the lands where 1001 nights came from, a realm of mystery and strange lore, where the many wives of the sultan reclined on sofas and couches in their palatial quarters, bored and plump, watched over by men without balls, where the ordinary women of the country went around the town covered by a bunch of drapes, only their mysterious eyes showing, tempting but forbidden – you heard stories about how things worked out for European men and their wives stationed in such countries and all in all it was distant, remote and not something you had to worry about. My goodness, how things have turned around! Now those same lands come to us in the media through reports with pictures and videos as hell holes where women are publicly stoned, molested, raped, murdered and treated to a splash of acid in their faces but the law looks the other way and the perpetrators go unpunished; where homosexuals, happily marrying in the west, dangle from cranes in the scorching sun, where women may not sing, and where even female toddlers are wrapped in drapes, acquiring vitamin D deficiency before they can walk. Pitifully little is left of the “mystery” and the “colorful lore” , now that we know what goes on behind those walls, as it went on then too.  That’s what globalization and its Siamese twin, the Internet,  has brought us. Does the same globalization bring enlightenment behind the now transparent, walls? Or is it bringing darkness to us, on the other side?

Come on Plan, please release me, your  end time should now be forthcoming.

[Note to the reader: I wrote the above in relative haste. Possibly it contains a variety of mistakes. Apologies.]

 

Amsterdam, donderdag – Thursday 14-12-17

03.09
Goddank, een deken van wolken bedekt dit deel van de wereld, wat mij ervan verlost omhoog te turen, waar de vallende sterren… nu ja, vallen dus, opdat wij ze tellen en blij zijn met het geluk wat ze brengen. Dit fenomeen wordt de “Geminiden meteorenzwerm” genoemd. Men raadt ons aan om ons naar een rustige plek te begeven in een landelijke streek, niet verzoekt door lichtverontreiniging, en een luie stoel mee te nemen, plus een niet zo zacht kussen voor in de nek, want het wordt wachten en we willen er echt wel gemakkelijk bij zitten. Tot zo ver. I denk dat Noord Korea de beste plek zou zijn wat betreft lichtverontreiniging, dat oord schijnt wel zwarter dan een zwart gat te zijn, afgezien van Pyongyang met Nederland als het meest ongeschikte land voor sterren kijken, man, is er letterlijk geen vierkante centimeter als het om lichtverontreiniging gaat. Serieus. Ik herinner mij dat ik enkele jaren terug, in Januari  in Marokko naar de sterren keek, en het was alsof ik werd opgezogen in de gigantische fluweel-zwarte koepel boven mij, bezaaid met een veelheid van sterren als juwelen.
Maar goed, geen sterren kijken hier, met al die wolken tussen mij en het grote onbekende. Ik beproefde mijn geluk op een of andere, door de NASA gesponsorde site maar de live stream bleek niet beschikbaar. (Om de een of andere reden zijn live streams *altijd* onbeschikbaar tegen de tijd dat ik er bij ben. Of anders wel nog beschikbaar maar dan vraag ik me af hoe “live” ze zijn, aangezien ik het “stop” knopje kan indrukken, maar wanneer ik er weer op druk, vervolgt de spreker van waar hij net ophield, in plaats van het stukje over te slaan wat ik net had stilgezet, zoals je ook een hele hap uit een gesprek tussen twee mensen zou missen wanneer je er even bij wegloopt.)

Ik vraag me af hoe ik het red. Afgelopen maandagnacht, ging ik naar bed om acht uur ‘s ochtends, om elf uur werd ik wakker, ik zag dat de zon scheen – ik stond op en trok een trainingspak aan, over mijn pyjama, zette mijn oorwarmers op, schoot in een winterjas, greep mijn camera en verliet de flat. Waarom? Nou, de vorige avond had het enorm gesneeuwd en ik had het mezelf nooit vergeven, als ik had doorgeslapen om het besneeuwde park te missen, met de zon die scheen op de glinsterende maagdelijke sneeuw.
Toen  ik thuis kwam om half twee, ging ik niet terug naar bed – in plaats daarvan kookte ik mijn eten, deed een paar klusjes en bewerkte de foto’s die ik in het park had geschoten. Die nog zo slecht niet waren. Dinsdagnacht sliep ik tien uur aan één stuk. Ik voelde me  op geen enkel tijdstip moe. Misschien zal mij de rekening worden gepresenteerd in nog een paar jaar. Wie dan leeft wie dan zorgt?

Hier is een lege plek <<<<——————————————->>>> en die symboliseert de tekst die ik middelerwijl heb verwijderd. Het betrof enkele gedachten over de gebeurtenissen in een forum. Gedachten over de wijsheid, of liever, de domheid om de hele wereld over je schouder te laten meelezen om dan, wat ze lazen, mee te nemen en daarmee hun eigen taart te bakken. Dit moet breedvoerig worden besproken met F. Met name wanneer Het Plan is beëindigd, naadloos overlopend met de nieuwe opzet, zal ik een strategie behoeven. Ik kan niet worden gelanceerd wanneer ik niet eerst een strak schema heb opgesteld van dingen die ik wel en niet moet doen en waar ik me streng aan moet houden. Het Internet heeft genadeloos aangetoond waar mensen van zijn gemaakt, dat is de grootste en meest dubieuze triomf van het Net: zijn bevestiging van wat we al wisten. Het Internet, oftewel, De Onderbuik van de Mensheid.

ENGLISH

03.09
Thank God, a blanket of clouds covers this part of the world, which releases me from having to peer upwards, where falling stars are… well, falling, for us to count and count ourselves lucky.  This phenomenon is called the “Geminid meteor shower”. We are advised to betake ourselves to a quiet place in a rural area, not spoiled by light pollution,  and take an easy chair with us, plus a not too soft pillow for neck support, because we are in for a “waiting game” and we *do* want to be comfortable. So far so good. I guess North Korea would be the best place in regard to light pollution, the place seems to be blacker than a black hole save for Pyongyang  with Holland as the most unsuitable country for star gazing, man, there is literally not a square inch without some kind of lighting device throwing around its beams. Seriously. I remember looking at the stars in January in Morocco some years back and I felt myself almost sucked up into the gigantic velvety black vault above me, bejeweled with a myriad of stars.
But anyway, no star gazing here, what with all the clouds between me and the great beyond. I tried my luck on some NASA sponsored site but the live stream seemed unavailable. (For some reason live streams are *always* unavailable by the time I get to them. Or else they are still available, but then I wonder how “live” they are, since I can hit the stop button, but when I hit it again, the speaker just goes on where they left off, instead of skipping the bit which I had silenced, as you would miss a chunk from a conversation between two people if you disengage for a moment.)

I wonder how I keep going. Past Monday night, I went to bed at eight in the morning, at eleven I woke up, noticed that the sun was shining – I got out of bed and pulled on a track suit, over my pajamas, donned my ear warmers and a winter coat, grabbed my cam and left the flat. Why? Well, the night before it had been snowing something terrific and I would have never forgiven myself,  had I gone on sleeping to miss out on the snowy park, the sun shining on the sparkling pristine snow.
When I got back home at half past one, I did not go back to bed – instead I cooked my dinner, did some chores and edited the photos I had taken in the park. Which were not half bad. Tuesday night I slept for ten solid hours. I did not feel tired anywhere along the line. Perhaps I will be presented with the bill in another few years time. Live now pay later?

Here is an empty space <<<<—————————————–>>>> symbolizing the text I have meanwhile removed. It concerned some thoughts about the goings on in a forum. Thoughts about the wisdom, or rather the stupidity of allowing the whole world to read over your shoulder and take what they read and bake their own cake with it. This needs to be discussed broadly with R. Notably after The Plan has ended, to seamlessly merge with the new setup, I shall need a strategy. I cannot be launched if first I have not drawn up a tight schedule of dos and don’ts to stick to rigorously. The Internet has shown us mercilessly what people are made of, that is the biggest and most dubious triumph of the Net: its confirmation of what we already knew. The Internet, or The Underbelly of Humanity.

TEST

embedded via gp
then deleted from flickr

FUJI BEW ORIG 2. digionbew 5. Mei - 17-05-16 - The Moat at Moersbergen

public image – then deleted from flickr

SCENICS - digitaalonbew VIIIW - 03-10-15 - Flat Dutch

Public image to be replaced on Flickr

SCENICS - digitaalonbew VIIIW - 03-10-15 - Vintage walk

 

Public, then turning private

SCENICS - digitaalonbew VIIIW - 03-10-15 - Vintage walk

Private embedded with GP, then GP expired:

SCENICS - digitaalonbew VIIIW - 03-10-15 - Vintage walk

 

In the case of the two examples above the fix does not seem to have worked – clicking on them takes you to the Yahoo sign in page.

Renewed test, July 10 2017 – posted per GP, then expired on Flickr.

SCENICS - digitaalonbew VIIIW - 03-10-15 - Vintage walk//embedr.flickr.com/assets/client-code.js

Hello world!

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!