Amsterdam, vrijdagnacht-Friday night 20/21-10-17

01.05
Als ik ooit het gevoel had dat de tijd te kort is, te weinig en te snel, dan is dit de tijd om dat te voelen. Het schijnt toch zo te zijn dat als je meer en meer doet je ook meer en meer moet archiveren. Die noodzaak werd geïntroduceerd toen de wereld digitaal werd. Zoals ik altijd zeg: op het moment dat je je computer, apparaat, tablet of wat dan ook uitzet, bestaan je foto’s, je prachtige foto’s …. niet langer. Een stroomonderbreking, plotseling, en je mooie foto’s, die een minuut eerder nog op je monitor stonden in al hun glorie, zijn verdwenen, poef, zomaar. In de goede oude slechte tijden, waren ze in het album, tussen twee kaften, or in hun welbekende schoenendoos. Ik maak veel, dus veel mijn tijd wordt opgesoupeerd door het archiveren van deze enorme aantallen foto’s – op mijn verschillende externe harde schijven en on line (oeps, naar het schijnt noemt men dat tegenwoordig “in de cloud” , we willen niet overkomen als achtergebleven, niet toch). Al dit archiveren put je een beetje uit.
Maar goed, ik besloot om afdrukken te laten maken van mijn foto’s. Nou, ik dacht dat het ging om zo’n 2000 exemplaren, niet de SOOC (Straight Out Of Camera) maar de bewerkte – echter, gisteravond snakte ik even naar adem, nadat het display van mijn telefoon het verbijsterende aantal van… 9.074 onthulde (negenduizend en vierenzeventig). Dat is de som van tien jaar digitale fotografie, althans, het gedeelte wat ik reken als serieus werk. Dus dan heb ik buiten de telling gelaten de mappen die informele kiekjes bevatten, welke bij een tweede blik, er heel goed uitzien.
Ik deed enig rekenwerk en het bleek dat het laten afdrukken van die zooi al mijn spaarcentjes zou vergen. Dus de grote klus ligt op mij te wachten: door al mijn mappen waden en de beste eruit halen (en de rest maar laten rotten haha).

Het jaargetijde doet zijn reputatie eindelijk eer aan, na een fantastische nazomer; grijze luchten en regen en wind. Ik liep tussen de graven over de prachtige begraafplaats dichtbij, dat was donderdag, en nam foto’s van de standbeelden, de engelen en de bloemen en de monumentale bomen. Na zo’n half uurtje van grijzig licht, kwam te zon tevoorschijn. Dus ik keerde terug in mijn sporen en deed alle opnamen over, maar dit keer met gouden licht.

Dan is er nog die andere zware klus: het grote prachtige boek, wat alle tekeningen zal bevatten die ik maakte sinds ik een pen kon vasthouden. Het is een onaangename klus: pagina na pagina vullen met de scans, wat tekst bijvoegen waar nodig en maar door en maar door en maar door. Er is geen vraag naar dit boek, het is alleen voor mijzelf en dus geen streefdatum en ik vrees dat mijn zelfdiscipline het niet houdt tot het einde. Scheppen is een opwindend idee maar het doen is een sleur.

 ENGLISH

01.05 
If ever I had the feeling time is too short, too little and too fast, then this is the time to feel it. It seems as you do more and more there is also more and more need to… archive stuff. That necessity was introduced when the world went digital. As I always say: the moment you turn of your computer, device, tablet, whatever, your precious photos, your wonderful words…no longer exist. A power cut, suddenly, and your beautiful photos, which a minute before were on your monitor in all their glory, have vanished, poof, just like that. In the good old bad old days, they were in the album, between two covers, or in their familiar shoe box. I create a lot, so lots of my time is spent archiving these massive numbers of photos – on my various external hard drives and on line (oops, that seems to be termed “in the cloud” nowadays, we don’t want to come across as out of touch, do we now). All this archiving sort of wears you out.
Anyway, I decided to get my photos in print. Well, I thought it would be some 2000 copies, not the SOOC originals) (Straight Out Of Camera), but the edited copies – however, yesterday night I gasped when after adding up the display of my phone revealed the astonishing number of…. 9.074 (nine thousand and seventy four). That is the sum total of ten years digital photography, at least, the part I could consider as serious work. .And then I have left out of the count folders containing informal snaps, which on second look, are quite good.
I did some maths and it appeared that acquiring prints of that lot would take all my savings. Thus the grand chore lies waiting for me: wade through all my folders and extract the best (and leave the rest to rot, haha).

The season is finally living up to its reputation, after a wonderful Indian summer; gray skies and rain and wind. I walked amid the graves on the beautiful cemetery close by, that was Thursday, and took pictures of the statues, the angels and the flowers and the monumental trees. After some half an hour of grayish light, the sun came out. So I retraced my steps and redid all the takes, but this time with golden light.

Then there is the other massive chore: the big beautiful book, which will hold  all the drawings I made since I could hold a pen. It’s an unpleasant chore: filling page after age with the scans, adding some text, where needed and on and on and on. There is no want for this book, it is just for me, and so no dead line, and I fear that my self discipline will not hold out till the end. Creating it is an exciting idea, but the doing is a drag.

Amsterdam, zondagnacht-Sunday night 15/16-10-17

04.20
Ik schijn het vermogen te hebben verloren on met mijn Nikon D90 te werken, nadat ik twee zomers met de Sony volautomatisch heb geschoten. Ik zwoegde en ik zwoegde op de “set’, een stuk grasland omzoomd door bomen, mijn rug voelde raar door de rare bochten waarin ik mij wrong om de teddyberen en een boek en verschillende andere attributen die ik had meegenomen op hun plaats te zetten, om deze dan te schieten, uiteraard in een verre van ontspannen houding…. en toen ik eindelijk de vruchten van mijn inspanning bekeek, bleek de helft van de vruchten verrot.  Wat een teleurstelling. Echter, de andere helft kan ermee door en een of twee zijn zelfs goed.

Toen ging ik ook door het lint bij het archiveren van de overgebleven scans van mijn tekeningen: ik trok zowat aan mijn haar en bonkte met mijn hoofd tegen de muur van pure vertwijfeling om het oerwoud van mappen waarvan ik een aantal moest wissen maar ik kon geen goede meer van fout onderscheiden.

Ik at teveel soep en voelde me opgezwollen en walgelijk.

Laatste, toen R. me vroeg of een veganist noga kon eten zonder zijn of haar principes te schenden, kwam het bij me op om te zoeken naar Hotel Noga, in Bezalelstraat nummer 4 in Jeruzalem. En je gelooft het niet…. maar het staat er nog!
Dat kleine hotel was mijn verblijfplaats gedurende enige dagen tijdens mijn bezoek aan Israël, in 1973. De hotelhoudster kwam dan aan mijn deur, vrij vroeg in de ochtend, en of ik alsjeblieft haar korset van achteren wilden vastmaken? Uiteraard willigde ik dit verzoek in, vergezeld van het genadeloze beuken van een hei-installatie ergens dichtbij – het maakte me altijd wakker, voordat de dame (zachtjes) op mijn deur beukte.
De aanwezigheid van Hotel Noga, waar ik het had achtergelaten, maakte me emotioneel, en niet zo’n beetje. Enige maanden geleden ontdekte ik dat Hotel El Siglo, waar ik een paar maanden in 1984 verbleef, was verdwenen. Niet in Israël maar in Cullera, een klein Spaans kustplaatsje, iets onder Valencia. Ik werd er verdrietig van. Alsof een deel van mijn ziel uit mijn leven was verwijderd.

En nee veganisten kunnen geen noga eten, tenminste niet het gangbare spul, want het bevat honing en waarschijnlijk eieren. Dus dan zouden ze een honingvrij, eivrij, alternatief moeten fabriceren. Wat ze duidelijk hebben gedaan, te oordelen naar de Google zoekresultaten.


ENG
LISH

04.20
I seem to have lost the ability to work my Nikon D90, after shooting two summers with the Sony point and shoot. I toiled and toiled on the “set”, a stretch of grassland bordered by trees, my back felt weird from the weird twists  I adopted to put the teddy bears and a book and several other props I had taken with me, in place, to then shoot these, naturally in a far from relaxed position….and when I finally viewed the fruit of my effort… more than half the fruit appeared to be rotten. What a disappointment. However, the other half is passable and one or two actually quite good.

Then I also freaked out when archiving the remaining scans of my drawings: I near pulled my hair and bonked my head against the wall from sheer exasperation at the jungle of folders of which I had to delete a bunch but I couldn’t figure out exactly right from wrong.

I ate too much soup and felt totally bloated and disgusted.

The other day, when R. asked whether a vegan could eat nougat without violating their principles, it entered my head to search for Hotel Noga, in the Bezalel street, numer 4 in Jerusalem. And would you believe it… still there!
That small hotel was where I stayed a couple of days during my visit to Israel, in 1973. The proprietress would come at my door, fairly early in the morning, and would I please fasten her stays at the back? Naturally I obliged, accompanied by the relentless pounding of a  pile driver somewhere close by – it always woke me up before the lady would (gently) pound on my door.
The presence of Hotel Noga, where I had left it, stirred my emotions, not a little.  Some months ago I discovered that Hotel El Siglo, where I stayed for some three months in 1984, had vanished. Not in Israel, but in Cullera, a small coastal town in Spain, somewhat below Valencia. It made me sad. As if a part of my soul had been removed from my own life.

And no, vegans cannot eat nougat, at least not the regular stuff, because it contains honey and likely eggs. So they’d have to fabricate a honey-free, egg-free alternative. Which they obviously did, judging from the Google search results.

Amsterdam, zaterdag-Saturday 14-10-17

01.43
Er gebeurt zoveel dat de concentratie op mijn schrijverij me moeilijk valt. Het is dus zo dat het slapen helemaal niet gebeurt. Donderdag op vrijdag (gisteren) heb ik geen oog dicht gedaan, niet vanwege dat afschuwelijke iets geheten “insomnia” maar omdat ik mezelf niet kon losrukken van mijn laptop, geheel in beslag genomen, bijna in een trance-toestand, door het bewerken van foto’s, helpen in een forum (nee, niet *dat* forum waar de mensen bommen onder je commentaarveld leggen) en de scans voor mijn boek verzorgen. Het wonderbaarlijk was wel dat ik me totaal niet moe voelde, of misschien zou “alarmerend” een beter woord zijn – welk organisme is het dat geen moeheid voelt?

Dus nu is er het plan om aan het Grote Boek te werken, waarin al mijn foto’s komen te staan, vanaf het ogenblik dat ik een pen kon vasthouden – en hem hanteren! – tot het moment, vele vele jaren later, waarop ik hem neerlegde. En alsof dat nog niet genoeg is, zal ik een tweede plan opstarten: afdrukken maken van AL mijn digitale foto’s (de drukkerij verwierf een fotoafdrukmachine! Is het niet prachtig zoals alle dingen op hun plek vallen; ik herinner me dat ik zo’n twee maanden geleden vroeg of ze een fotoafdrukservice boden, en ze zeiden van niet, daar hielden ze zich niet mee bezig, en plotseling veranderden ze van gedachten). En alsof dat nog niet genoeg is zal ik nog een derde project opstarten: AL mijn handgeschreven en geïllustreerde gedichten scannen, voornamelijk geconcipieerd in de jaren tachtig.

God, dit is raar, ik val in slaap achter mijn laptop. Ik zie u in de ochtend mensen!

ENGLISH

01.19
So many things are going on that I find it hard to concentrate on writing. Fact is that sleep is not going on at all. Thursday on Friday (yesterday) I did not sleep a wink, not because of that horrible thing called “insomnia” but because I could not tear myself away from my laptop, busy as I was, almost in a trance-like state, editing photos, helping out in a help forum (no, not *that* one, where people put bombs under my comment boxes) and taking care of the scans for my book. The amazing thing was that I did not feel the least bit tired, or maybe “alarming” would be a better word – what organism is it that feels no fatigue?
Anyway, I got out of my pajama (odd word “pajama”) and into my clothes and headed for the printing set up.

So now the plan is to work on the Big Book containing all my drawings, from the moment I could hold – and wield!- a pen, to the moment, many many years later when I laid it down. And as if that is not enough I shall also start up the second project: making  prints of ALL my digital shots (the printing set up acquired  photo printing equipment! Isn’t it wonderful how things fall together; some two months ago I recall asking them whether they offered a photo printing service  and they said no, they weren’t into that, and suddenly they changed their mind). And as if that is not enough I shall also start up a third project: scanning all my handwritten an illustrated poems, mainly conceived of during the eighties.

God, this is weird, I am falling asleep behind my laptop. See you in the morning folks!

Amsterdam, zon.op maan. – Sun. on Mon. 8-9:10-17

ENGLISH

02.24
Packed up most of my images which I had posted on Google Maps ( a whopping 40 were not even published by Google, and thus invisible for anyone but me as logged in, probably their software is a shambles, there were other flaws) and that was that. I did not exit the program, so I will hold on to my Local Guide badge, level 5, and also keep my 45 reviews up.

Discovered quite a few good photos in last summer’s folders, posting them to the site for free photos.

Discovered that there might be merit in fighting ignorance – I already knew there is no merit in fighting stupidity, which is actually quite stupid – discovered that ignorance and stupidity might merge. Oh those discoveries!

Was assailed in the park, again, by this frustrated yellow dog who is NOT kept on the leash by his equally frustrated, ignorant and stupid owner. Next time I shall film the animal as it is baring its fangs, coming dangerously close to my legs, and take the footage to the police.

I find it quite easy to stick to my new vegan lifestyle. In fact I feel better than ever. Likely this sounds insufferably smug, just like all those other vegans, who go around feeling “holier” than that bunch of murderous meat-eaters, and justify their status by broadcasting their improved wellbeing and health, ha! So maybe I should not have said it.

To fight the Islam there is only way: keep it at bay.

Noticed a photo showing a toddler, already, swathed in fabric thus exposing too little naked skin for the sun to create Vitamin D; so there’s yet another female growing up with a vitamin D deficiency – it is a known fact that many women in Islamic countries are dangerously lacking in vitamin D, due to their imprisonment in niqabs, hijabs, burqas, chadors, to name a few portable prisons where the suppressed women in such unenlightened (to avoid that unfriendly word “backward”) countries  need to go around in when outdoors (and even indoors, whenever some member of the family invites strangers).

Will this dark thing called Islam actually EVER attain a status of enlightenment? Or will it remain the repugnant stronghold of… testosterone?

Amsterdam, zondag-Sunday 8-10-17

06.39
Nee, het is niet Lennon’s sterfdag, dat is over twee maanden, prinses.

Ik ben over zo’n zeven uur terug.

Ging niet door, te veel andere dingen te doen.

ENGLISH

06.39
No, it is not Lennons dying day, that is in another two months, princess.

I’ll be back in some seven hours.

Didn’t go through, too many other things to do.

TEST

embedded via gp
then deleted from flickr

FUJI BEW ORIG 2. digionbew 5. Mei - 17-05-16 - The Moat at Moersbergen

public image – then deleted from flickr

SCENICS - digitaalonbew VIIIW - 03-10-15 - Flat Dutch

Public image to be replaced on Flickr

SCENICS - digitaalonbew VIIIW - 03-10-15 - Vintage walk

 

Public, then turning private

SCENICS - digitaalonbew VIIIW - 03-10-15 - Vintage walk

Private embedded with GP, then GP expired:

SCENICS - digitaalonbew VIIIW - 03-10-15 - Vintage walk

 

In the case of the two examples above the fix does not seem to have worked – clicking on them takes you to the Yahoo sign in page.

Renewed test, July 10 2017 – posted per GP, then expired on Flickr.

SCENICS - digitaalonbew VIIIW - 03-10-15 - Vintage walk//embedr.flickr.com/assets/client-code.js

Hello world!

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!