Amsterdam, vrijdag-Friday 19-11-16

01.21
Trivia:  de biologische eieren die ik vandaag kocht komen van een boerderij in het Nederlandse Onstwedde, in de noordelijke provincie Groninen. Waar wijlen mijn moeder werd geboren, precies in het charmante en nog steeds zeer landelijke Onstwedde.

Persoonlijk: de nagel op mijn linker grote teen is ingegroeid en pijnlijk – een infectie is op handen – mogelijke remedie: een heet Biotex voetenbad – we zullen zien of ik de nacht doorkomen zonder wakker te worden van de pijn.

Gebeurtenis # 1: in de Aldi markt, ik stond voor het schap met verpakte vis, reikte ik in een doos met pakjes zoute haring, in het bijzonder koos ik drie welke me waren opgevallen toen ik wat had geschoven met de pakjes, helemaal achterin de doos, gemerkt met een grote roze sticker, waarop stond “30 % korting” – juist op dat moment deed een vrouw, die al die tijd op een meter afstand van mij had gestaan, verdiept in het lezen van een etiket op een ander pakje, een stap in mijn richting en maakte aanspraak op de haring: “U moet mij die haringen geven, ik zag ze eerst!”
Waarop ik antwoordde: “Maar u heeft ze niet gepakt…” om ze vervolgens over te hevelen naar mijn wagentje, haar nijdig achterlatend.

Gebeurtenis #2:  zo’n 45 minuten later, in de supermarkt een eind verderop in mijn district, net toen ik mijn boodschappen in de tassen had gedaan, eenmaal door de kassa heen, merkte ik een liefst denkbare meisje op – ze zal een jaar of drie zijn geweest, gehuld in een lichtblauwe jurk met een dessin van roze bloemen, lichtblauwe maillotsen glanzende zwarte schoenen – hierboven een roze vest met capuchon, aan de mouwboorden, zoom en halslijn, completeerden decoratieve rode en blauwe rozetten dit tot een betoverend kledingstuk. Ze beijverde zich een kinder-winkelwagentje uit de rij te trekken en ik zei tegen haar in het voorbijgaan: “Goh, wat een prachtig vestje heb je aan, ik ben jaloers, zou het ook wel willen dragen!”
Het kleine meisje keek naar mij omhoog, hief haar armen zijwaarts, handpalmen open en zei: “Maar jij hebt het niet….” – maar ze liet mij niet nijdig achter.

De twee gebeurtenissen kwamen mij voor als één geheel, bijeen gebracht door interventie van de hoogste macht.  En de boodschap luidt een kind de mensen zal  vertellen wie ze zijn en de mensheid zal vertellen hoe de zaken staan en wat wat is en wie wie is. En dat zal ik zijn, degene die “het” heeft, dat ene ding, een vlekkeloze ziel.

ENGLISH

01.21
Trivia: the organic eggs I bought today came from a farm in the Dutch town of “Onstwedde”, in the northern province of “Groningen”. Where my late mother was born, right in the charming and still very rural Onstwedde.

Personal: the nail on my left big toe is ingrown and painful – an infection seems imminent – possible cure: a hot Biotex foot bath – we shall see if I make it through the night without waking from pain.

Happening #1 : in the Aldi market, standing before the packed fish shelf, I reached into a box containing packets of salted herrings, specifically picking up three, which I had noticed after shuffling the packets, at the very back of the box,  and were marked with a big pink sticker, saying “30% discount” – just then a blond woman, who had been standing some meter away from me, all that time engrossed in reading a label on some other packet, took a step in my direction and staked her claim: “You should give those herrings to me, I saw them first!”
To which I responded: “But you did not take them…”, subsequently transferring the packets to my cart, leaving her pissed.

Happening # 2:  some 45 minutes later,  in the supermarket further down in my district, just as I had put my groceries in my bags at the end of the checkout line,  I spotted the sweetest little girl imaginable  – she must have been about three years old, wearing a light blue dress with a print of  pink flowers, light blue tights and black shiny shoes – topping this a pink cardigan with a hood, at sleeves ends, hem and neckline decorative red and blue rosettes completed the delightful garment. While she was extracting  a tiny tot’s cart from the row, I said to her in passing: “Wow, what a beautiful cardigan you are wearing, I am envious, I would like to wear it!”.
The little girl looked up at me, raised her arms by her side, palms up and said: “But you don’t have it…” – but she did not leave me pissed.

The two happenings struck me as matching through intervention of the highest power. And the message is that  it will be a child to tell people who they are and tell humanity how things stand and what is what and who is who. And it will be me, the one who “has it”, that one thing, a pristine soul.