Amsterdam, dinsdag-Tuesday 14-03-17

00.10
Ik heb het van Microsoft gewonnen. Jawel, heb ik gedaan. Het heeft me een hele nacht gekost, tenslotte werd Rome ook niet in één dag gebouwd, maar tenslotte drong ik door tot in het hart van Microdom’s zachte logica, of maak daarvan Microsoft’s domme logica. Ik zou in details kunnen treden, maar het idee verveelt me (en waarschijnlijk zou her mijn lezers niet minder vervelen), dus laten we het bij het hoofdpunt houden: ik sprong door alle hoepels die Microsoft voor me omhoog hield en… won. Geeft me ook een geweldig gevoel. Verhoogt mijn zelfvertrouwen enz. enz. enz. Gebeurde ook op een zeer gelegen moment, onmiddellijk na de zaterdagavond, toen me iets overkwam wat je een zenuwaanval zou kunnen noemen, en plein public. Maar de mensen vingen me op en waren helemaal te gek. Een en ander zou zelfs mijn kijk op de mensheid kunnen veranderen.

Vanochtend wist een DJ van Radio Tien niet wat “hybride” betekende. Mijn god, heeft deze knakker de laatste dertig jaar onder een steen gelegen? Nooit gehoord van “hybride auto’s” of “hybride fietsen”?

Iemand heeft het initiatief genomen om bedden te leasen. R. merkte op: “Dat neukt toch niet lekker…”. Daar zit een kern van waarheid in.

Het weer laat ons geloven dat de lente inderdaad in de lucht zit. En op het balkon staat mijn maagdenpalm in bloei! Drie kleine blauwe bloempjes lachen mij toe wanneer ik verschijn, gieter in de hand. Nog een paar dagen en ik zal hun pot op de galerij zetten. De beste dingen in het leven zijn gratis.

“Mijn” ooievaars waren op het nest, vroeg in de avond. Er kan nog geen ei zijn, want dan zou een van er wel op hebben gezeten. Maar ze stonden, naast elkaar. Misschien is het vrouwtje “zwanger” van een bevrucht ei. De terminologie lijkt onjuist. Maar ik ben geen ornitholoog. Een van hen  soigneerde het verenkleed van de ander op zorgzame wijze. Waarschijnlijk was het niet “zorgzaam” en projecteer ik gewoon mijn menselijke gevoel op het magnifieke schepsel.

 

ENGLISH

00.10
I beat Microsoft. Yes, I did. It took me an entire night, after all, Rome wasn’t built in a day, but in the end I got to the very heart of Microdaft’s soft logic, make that Microsoft’s daft logic. I could go into details, but the idea bores me (and likely my readers would be bored no less), so let’s just leave it at the main point: I jumped through all the hoops Microdaft held up for me and … won. Gives me a great feeling too. Boosts my self confidence etc etc etc.  Which came at an opportune moment, immediately after Saturday night, when something you could call a nervous breakdown befell me, right in public. But a bunch of people caught me and were great. The one thing and the other could even change my view of humanity.

This morning a Radio Ten DJ did not know the meaning of “hybrid”. My god, has this guy spent the last thirty years under a stone? Never heard of “hybrid cars” or “hybrid bikes”?

Someone took the initiative to lease beds. R. remarked: “Makes for bad fucking…” Contains a grain of truth.

The weather leads us to believe that spring is indeed in the air. And on the balcony my dwarf periwinkle is flowering! Three tiny blue flowers smile at me when I appear, watering can in hand. Another couple of days and I shall place their pot on the gallery. The best things in life are free.

“My” storks were on the nest, early in the evening. There cannot be an egg yet, or one of them would have been sitting on it. But they stood, side by side. Perhaps the female is “pregnant” with a fertilized egg. The terminology seems wrong. But I am no ornithologist. One of them tended the feathers of the other in a caring way. Likely it was not “caring”, and I am simply projecting my human feelings upon that magnificent creature.