Amsterdam, zondag-Sunday 19-03-17


22.33
Als ik had gedacht dat ik naar bed gaan om half tien in de ochtend mij mentaal en fysiek zou breken… dan zij nu bewezen dat ik het bij het verkeerde eind had.

Het geviel, zo rond 5 in de morgen dat, na zo’n zes uur van toegewijd zwoegen, het videobewerkingsprogramma ermee ophield. Is er daar iemand die deze ter dood veroordeling van hun werk, zomaar uit het niets, heeft meegemaakt? Die mensen zullen dan weten wat ik doormaakte, empathie is een mooi ding.
Door een mist van tranen, deels ontketend door hete woede, deels door machteloosheid en deels door gevoelens van intens zelfmedelijden, drong ik de drang om de laptop aan te vallen met de hamer in het keukenkastje terug , balde mijn vuisten, zetten mijn kaken op elkaar en besloot de gehele film opnieuw te maken. Wat een hels karwei was.

Het is me gelukt. Terwijl ik me triomfantelijk en briljant voelde, de held van mijn eigen kleine persoonlijke universum, trok ik vervolgens mijn kleren uit, deed mijn pyjama aan en stapte in bed. Buiten begroetten de vogels een ochtend gevuld met motregen en kilte. Een warm bed is een mooi ding.

Om half vier stond ik op, nam een douche en deed een schone pyjama aan en een peignoir, niet van zins om de motregen en de kilheid op te zoeken; in plaats daarvan verkneukelde ik mij over mijn nieuwe film, het product van een moeilijke geboorte vergezeld van hevige barenspijnen.

Moet ik de software van het programma de schuld geven of… Windows 10? Ik heb een rapport van falen naar de firma gestuurd waar ik de editor kocht. Misschien reiken ze mij een virtueel reparatie-setje aan!

ENGLISH

22.33
If I would have thought that going to bed at half past nine in the morning would break me mentally and physically….then I have been proven wrong.

It came to pass, at about 5 in the morning that, after some six hours of dedicated toil, the video editor…. stopped working. Is there anyone out there who has experienced this death sentence on their work, from out of the blue? Those people will then know what I went through, empathy is a beautiful thing.
Through a mist of tears, partly triggered by hot anger, partly by powerlessness and partly by feelings of intense self-pity I pushed back the urge to attack the laptop with the hammer in the kitchen cupboard, clenched my fists and my teeth and resolved to redo the entire movie. Which was a helluva chore.

I got it done. Feeling triumphant and glorious, the hero of my own personal little universe, I proceeded to undress, put on my pajama and stepped into bed. Outside the birds were greeting a gray morning filled with drizzle and chill. A warm bed is a beautiful thing.

At half past three I rose, showered and put on a clean pajama and a house coat, not planning to seek out the drizzle and the chill;  instead I gloated over my new movie, the product of a difficult birth accompanied by severe labour pains.

Should I blame the program software or…. Windows 10? Or both? I sent in a crash report to the firm from whom I bought the editor. Maybe they send me a virtual repair kit!