Amsterdam, zondag-Sunday 02-04-17

03.36
O jee, het is alweer zondag 2 april en nog heb ik geen woord geschreven.

Waar moet ik beginnen? Bij het begin? Zou dat het meisje zijn op de scooter die pronkte met een nummerbord met “ORC” er in? Ik maakte haar er op attent dat haar scooter een geschikt voertuig vormde voor de monsters in “In de Ban van de Ring” – ze scheen heel verbaasd dat dit werkelijk zo was en dankte mij.
Daarna liet ik na om mij heen te kijken en zaken op te merken, gebrand als ik was om de veerboot aan het andere einde van de stad te bereiken. Terwijl ik stond te wachten te midden van de menigte medereizigers meende ik dat ik boot terug zag gaan naar waar hij vandaan kwam, namelijk het dok aan de andere kant, ofschoon hij nog maar een paar minuten eerder in het midden van de rivier had gevaren. Ik begon hardop commentaar te leveren op dit fenomeen en mijn waarneming werd ondersteund door een “coole” vrouw naast mij in de massa. We speculeerde dat de veerpont terug was “gezogen” in een geheel andere dimensie door buitenaardse bezoekers en niemand die deze stille overgang had opgemerkt – we lachten samen om het incident maar ons plezier verwijderde geenszins de indruk die op onze geest was geprent: dat de boot heimelijk in z’n achteruit was gezet wegens een of andere verborgen reden – tussen twee haakjes: een ander, kruisend vaartuig, was niet de reden geweest, er kwam ondertussen geen andere boot voorbij. De klok, die de voortgang bijhield in minuten, op een paal gemonteerd naast de steigerplank, vormde het bewijs van de onregelmatigheid: hij had het punt van de zes nullen gepasseerd (het moment van aankomst aan onze kant) en was teruggespronken naar 00.08.00. Voila. Dus we wachtten en speculeerden.
Wij waren het eens over wat mijn moeder ooit plechtig had verklaard, staand voor een spiegel in het damestoilet van een restaurant: “Het is duidelijk dat de verlichting in toiletten wordt uitgezocht en geïnstalleerd door gasten die ernstig zijn behept met vrouwenhaar.” Ik lag dubbel. Sindsdien, ja steeds en altijd, heb ik niet naar mezelf kunnen kijken in de spiegel  van een toilet van een of andere openbare aangelegenheid zonder mijn moeders uitspraak luid en duidelijk in mijn hoofd te horen.

Jezus Christus, ik ben zo achter – nog steeds 2 april maar meer dan twaalf uur later in de tijd, en nog is er een hele hoop te vertellen. Laten we dat vergeten, laten we het oude nieuws voorgoed begraven en doorgaan met het heden: schokkend gedoe op de foto site, ja DIE site, waar de veger de mensen verklikt en waar de mensen de veger aanbrengen en de Admin zwicht niet voor chantage – waar de staf een grap uithaalde met de leden, die ik uiterst komisch vond maar niet zo vele anderen die het Help Forum binnenstormden gewapend met mestvorken, kokende olie en Molotov cocktails, ha! De grap was dat staf een “reactie” knopje had geplaatst boven de commentaarvelden op de fotopagina’s, wanneer je er op drukte, ging er een venster open, met het verzoek om webcam toegang, je had 5 seconden om een pose aan te nemen, dan zou de opname nog eens drie seconden duren en hela hela, daar stond dan je snufferd in GIF format die jouw emotie uitdrukt bij het zien van de foto hoger op de pagina. O geweldig. Het blijkt dat ik de enige was die mijn GIF op de Help Forum draad die de grap “officieel” aankondigde, had gezet: zie beneden in het Engelse gedeelte.
Het andere “gif” komt trouwens nog.

Ik had de hoed opgezet die ik op mijn avatar draag, we moeten consequent omgaan met ons persona, imago vereist voortdurende oplettendheid.

Bovendien, om nog wat azijn bij de mop te gieten, ze hadden de “nieuwe” attractie “uitsluitend” voor PRO (betalende) leden aangebracht ennnnn…. het zou het Flickr  van de “toekomst” inluiden waar woorden niet langer benodigd waren om je emoties te tonen, de Officiële Draad was toepasselijk getiteld: “Dag dag woorden”.

ENGLISH

 

03.36
Oh my, already Sunday April 2nd and I have not written a word.

Where shall I begin? At the beginning? Would that be the girl on the scooter sporting a number plate  with “ORC” in it? I alerted her to her scooter being a proper vehicle for the bad monsters in “Lord of the Rings” – she seemed amazed that this actually was a fact and thanked me.
After that I did not care to look around and notice things, bent on getting to the ferry at the other side of town. As I stood waiting amid the throng of fellow travelers I thought I saw the boat go right back to where it was coming from, namely  the dock on the other side, yet just a few minutes earlier it had appeared to be in midstream, halfway to the other side. I began commenting on this phenomenon out loud and was supported in my observation by a cool woman beside me in the crowd. We speculated about the ferry having been “sucked” back into a totally different dimension by alien visitors, and no one but us to have witnessed this silent transferral – we shared a laugh about the incident, but our mirth did nothing to remove the impression that had been imprinted upon our mind: the boat had stealthily been put in reverse due to some hidden cause – by the way: a different, crossing, vessel, had not been the reason, meanwhile no other boot had passed. The ticker, counting the progress in minutes, mounted upon a post beside the ferry ramp, bore straight evidence of the irregularity: it had passed the point of six zeros (the moment of arrival at our side)  and had jumped back to 00.08.00. Voila. So we waited, talking and speculating.
We agreed upon what my mother once solemnly declared, standing before a mirror in the ladies of a restaurant: “It is clear that the lighting in restrooms is arranged an installed by guys seriously afflicted with misogyny.” I doubled up from laughter. Ever, yes evah since, I have not been able to look at myself in a mirror in a restroom of some public place without hearing my mother’s statement loud and clear echoing through my mind.

 

Jesus Christ, I am so behind — still April second but more than twelve hours later in time, and still there is heaps to be told. Let us forget about that, let us bury the old news for good and get on with the present: shocking stuff on the photo site, yes THAT site, where the sweeper  tells on people and the people tell on the sweeper and the Admin does not yield to blackmail – where staff pulled a joke on the members, which I found hilarious but not so many others who barged  into the Help Forum armed with pitchforks, boiling oil and Molotov cocktails, ha! The gag was that staff had put a “reaction” button above the comment boxes on the photo pages, if you pressed it, a window would open, ask for webcam access, you had five seconds to strike a pose, then the shoot would take another three seconds and hey ho, there would be your gob in GIF format expressing your emotion when viewing the photo higher up. Oh great. Appears I was the only one who had posted my gif to the Help Forum thread which “officially” launched the gag:
(In Dutch “gif” means “poison”, in the Dutch section I extended on that by saying that the “other” poison will be due…)

 

I had put on the hat that I am  wearing on my buddy icon, we must be consistent about our persona, image requires constant acuity.

Furthermore, to add some vinegar to the gag, they had launched the “new” feature as for PRO (paying) members *exclusively* aaaaand….. it would herald the Flickr of the “future” where words were no longer needed to show your emotions, the Official Thread was appropriately titled “Bye Bye Words”.
Great gag.