Amsterdam, woensdag-Wednesday 12-04-17

01.04
Nou, de wereld zou slechter kunnen zijn. We nemen het goede met het kwade en soms…. word het kwade het goede. Gisteravond geviel het dat het videobewerkingsprogramma ermee ophield nadat ik uren werk had gehad aan het samenstellen van een nieuwe film. Ik hield er ook mee op, stopte zowat op met ademhalen, aangezien ik was vergeten handmatig op te slaan na iedere toevoeging op de timeline. Het programma glimlachte beleefd naar mij en verdween van mijn scherm. Toevalligerwijze was dat net het moment waarop de zender het vrouwspersoon-met-de-meest-irritante-stem-in-de-hele-wereld de kop liet opsteken, geklets over de zegeningen van de mobiele telefoon maffia – ik sprong op, de lege plek op mijn laptopmonitor achterlatend, waar nog maar enkele seconden eerder het programma mijn film had gestaan in de laatste fase van voltooiing, wierp mezelf op de radio, greep de aan/uit knop en rukte het naar me toe, om dan te moeten merken dat ik met de knop in mijn hand stond plus een radio waar geen geluid meer uit kwam – hij zou nooit meer spelen: “Video Killed the Radio Star”…. feit is dat die knop al een jaar lang geen goed contact meer maakt met het binnenwerk, dus van tijd tot tijd viel de radio uit en ik moest erheen om de knop bij te stellen. Dertien hele jaren is hij mij goed van dienst geweest, en dan te bedenken dat hij mij maar 3.99 euro heeft gekost. Is dat even een koopje?!

Nadat ik mijn geestelijke gezondheid had teruggevonden overwoog ik om de hele gammele rot editor te verwijderen, wat ik uitstelde, om in plaats daarvan naar een nieuwe radio te zoeken – ik vulde mijn zoekterm in, “radio kopen” en het eerste resultaat toonde een serie afbeeldingen, van Bol.com; een zo’n voorbeeld herkende ik onmiddellijk als een replica van mijn zojuist overleden radio. Ongelofelijk. Ik kon het kopen, niet voor 3,99 maar voor 26,99, nog steeds een koopje. Bij nadere inspectie kon het prijsverschil worden verklaard uit het feit dat mijn eigen toestel misschien een “bootleg” uit China zou zijn geweest; ik onderzocht het aan iedere zijde en ik miste twee functies (batterij compartiment) en de “Aux” uitgang en natuurlijk was er geen merknaam – de radio die zich trots liet zien op mijn monitor droeg de naam “Denver” – echter, om een lang verhaal korte maken: op dezelfde plek waar zijn voorganger had gestaan, staat nu de opvolger van laatstgenoemde, hij geeft een “hemels” geluid en ziet eruit alsof er niets is veranderd. Belangwekkend… de knoppen passen slecht in de uitgangen, ze wiebelen wanneer je ze bedient en ik ben ervan overtuigd dat te zijner tijd, misschien zelfs eerder dan dertien jaar, ik er eentje in mijn hand zal houden, zelfs zonder te rukken.

Ik was van plan meer te schrijven maar het is nu te laat.

20.42
Mijn moeder vond altijd postelastieken en geld, ik vind altijd postelastieken en papieren zakdoekjes… om de hele weg naar de bank te huioen waar die pakken geld op mij liggen te wachten, bijeengehouden door elastieken?

Het valt me op dat de taal die mensen gebruiken voor situaties en toestanden met betrekken tot dieren, in toenemende mate antropomorfisch wordt. In het Nederlands spreekt men van een “jongen” of een “meisje” voor een pasgeboren dier, in plaats van “jong” (hetzij een “mannetje”, dan wel een “vrouwtje”) en waar men vroeger sprak van “jongen werpen” heeft men het nu over “geboorte geven”. Pas geleden merkte ik dat diezelfde verandering zich voordoet in Engelssprekende gebieden; in een of ander artikel, geschreven door een iemand wiens moedertaal het Engels is, werden de jongen van koeien en olifanten en andere soorten beschreven als “babies”.
Misschien is deze verschuiving te wijten aan het zich profilerende dierbewustzijn heden ten dage. De erkenning dat dieren gevoelende wezens zijn die emoties kunnen voelen, en die kunnen lijden, wint terrein. Althans in de westerse wereld, wat hen dichterbij de arrogante mensen brengt, die, in de laatste decennia hebben uitgevogeld middels het gebruik van technologische middelen om dierlijke reacties te meten dat al die vierbenige, kruipende, glibberende, vliegende en zwemmende inwoners van deze aarde niet werkelijk zo pijnloos en geestloos zijn als de mensen altijd hebben geloofd.
Toch vind ik het ergerlijk om mensen te horen spreken over jonggeboren dieren als “babies”.

ENGLISH

01.04
Well, the world could be worse. Taking the good with the bad and sometimes…. the bad becomes the good. Yesterday evening it happened that the editor stopped working after I had put in hours of work, compiling my new movie. I stopped working too, almost stopped breathing, seeing I forgotten to manually “save”, after each addition on the timeline. The editor politely smiled at me and disappeared from my screen. Coincidentally, that was the exact moment for the female-with-the-most-annoying-voice-in-the-world to rear her ugly head on the radio, yacking shit about the blessings of the mobile phone maffia – I jumped up, leaving behind the empty space on the laptop monitor where just a few seconds ago the editor had displayed my movie, in the final stages of completion, threw myself on the radio, grabbed the on/off knob and yanked it towards me, only to find myself standing with the knob in my hand and a radio which uttered sound no more – it would never play again: “Video Killed the Radio Star” …. fact is that for a year already that knob had lost proper contact with the interior, so from time to time the set fell still and I had to come over and adjust the knob. Thirteen whole years it served me well though, and to think it only cost me… 3, 99 euros. How’s that for a bargain?!

After regaining my sanity I considered removing the entire buggy shit editor, which I put off, to instead search for a new radio – I entered my search term, “buy a radio” and the first search result brought up a series of images, from Bol.com; one such example I instantly recognized as a replica of my just deceased radio. Unbelievable. I could buy it, not for 3,99, but 26,99, still a bargain. On closer inspection the difference in price could be explained by the fact that my own set might have been a bootleg from China; I inspected it on every side, and it missed two functions (battery slot) and the “Aux” port and of course, there was no brand name – the one proudly showing itself on my monitor, bore the name “Denver” – however, to make a long story short: on the same place where its predecessor was positioned, there now sits the latter’s successor, playing with a “heavenly” sound and looking as if nothing has changed. Interestingly… the knobs fit badly in the slots, they wobble when you work them and I am convinced that in due time, perhaps even sooner than thirteen years, I will hold one of them in my hand, even without yanking.

I had planned to write more, but it is too late now.

20.42
My mother kept finding rubber bands and money, me I keep finding rubber bands and paper hankies…. to cry all the way to the bank where those wads of money are waiting for me, held together by rubber bands?

It strikes me that the language people use for situations and conditions pertaining to animals, is increasingly anthropomorphic. In Dutch they speak of a “boy’ or a “girl” for a newborn animal, instead of “young” (Dutch  “jong”, distinguishable as “male” (Du. “mannetje”) or “female” (Du. “vrouwtje”) and instead of “dropping young” (Du. “jongen werpen”) it will now typically be “giving birth” (Du.”geboorte geven”).
Recently I noticed the same change is  happening in English speaking areas; in some article, written by a native speaker of English, the young of cows and elephants and other species were referred to as “babies”.
Possibly this shift in terms is due to increasing animal awareness in this day and age. The recognition that animals are sentient beings who can feel emotions, and who can suffer, is gaining ground. At least in the western world, which brings them closer to the arrogant humans, who, in the last decades, have figured out by using technological means of measuring animal reactions, that all those four-legged, crawling, slithering, flying and swimming inhabitants of this earth actually are not as painless and mindless as humans have always believed.
Yet I find it annoying to hear people speak of new born animals as “babies”.