Amsterdam, zondag-Sunday 13-08-17

16.23
Had een gesprek met R. over deze kwestie: het menselijk geweten – wordt het in ons gecreëerd door onze ouders, onze leraren, de maatschappij? Of is het ingeboren, zoals instinct? Wat dat laatste betreft, daarover kan ik kort zijn: nee. Wanneer dat zo zou zijn, dan zouden die kinderen welke zijn opgegroeid te midden van wolven, of honden of in kippenhokken (de wolfskinderen waarover je wel kunt lezen op het Net) niet hoeven te worden geresocialiseerd, dit keer om ze te integreren in de maatschappij der mensen, waar zoiets als moraliteit bestaat.

Het menselijk geweten wordt  “gecreëerd” in een menselijk wezen; het creëren van innerlijke gevoel wordt geïnitieerd meteen al bij de geboorte; tezamen met religie, is de scheiding tussen “goed” en “slecht” (op het continuüm van menselijke waarden) de elementaire hersenspoeling – of anders gebruiken wij de vriendelijker term “conditionering”-  waaraan een mens wordt blootgesteld, vanaf het begin.

In de grond komt het erop neer dat mensen voortdurend moeten omgaan met dit innerlijke conflict: ben ik een dier of ben ik iets anders, namelijk een mens? Hij zal keer op keer te maken krijgen met zijn dierlijke aandriften en hij zal ze moeten temperen, gebruik makend van zijn aangeleerd vermogen om die waarden van goed en slecht aan te wenden die hem werden ingeprent vanaf het moment dat hij de baarmoeder verliet.

Nu hebben dieren hun “instinct” om zich niet tegen de eigen soort te keren – ironisch genoeg missen mensen nu juist dit instinct en compenseren voor het gemis door hun gefabriceerde moraliteit ( vaak breken ze trouwens door die barrière heen, maar dan heet het “oorlog” en dus “geldig”, met bijbehorende aangepaste versies van “goed” en “slecht”, speciaal voor de gelegenheid).

Conclusie: een mens is half dier en half iets anders en samen is het een mens, waarbij het “half iets anders” debet is aan de voortdurende problemen.

ENGLISH

16.23
Had a talk with R. about this thing: the human conscience – is it created in us by our parents, our tutors, society? Or is it inborn, like an instinct? As to the latter, I can be short: no. If that were true, then these kids, grown up among wolves, or dogs or in chicken coops (the “feral” kids you can read about on the Net), would not need to be re-socialized, this time to integrate them  into the society of humans, where such a thing as morality exists.

The human conscience, is *created* in a human being; the creation of this inner sense is initiated immediately upon birth;  together with religion, the division between “right” and “wrong” (on the continuum of human values), is the basic brainwashing – or else use the friendlier term “conditioning”-  program a human  is exposed to, from the first.

Basically the matter boils down to the fact that humans need to constantly cope with this inner conflict: am I an animal or am I something else, namely a human? He’ll run into his animal urges time and again and he’ll need to tone them down, using his ability by learning to apply those values of right and wrong which were imprinted upon his mind since he left the womb.

Now animals have their *instinct * to not turn against their own kind – ironically humans miss precisely this instinct  and make up for the lack by their contrived morality (though often they break through that barrier, but then it’s called “war” and thus “fair” play, with its own set of adapted rights-and-wrongs, especially for the occasion).

Conclusion: a human is half animal and half something else, and together its a human, with the “something else’ accounting for the constant trouble.